Maria Charaszkiewicz (ur. 12 maja 1912, zm. 28 stycznia 2009) – polska „Sprawiedliwa wśród Narodów Świata”. Życiorys W trakcie II wojny światowej Maria Charaszkiewicz, dotychczasowa mieszkanka Lwowa, przeniosła się do Warszawy aby zbiec przed Armią Czerwoną, która zajęła wschodnie tereny II Rzeczypospolitej. W okupowanej przez Niemców stolicy zaangażowała się w pomoc ludności żydowskiej. Nosząc opaskę z gwiazdą Dawida przemycała do getta żywność. W 1941 r., gdy Lwów zajęli Niemcy, wróciła do rodzinnego miasta. Uratowała dwójkę żydowskich dzieci: Janka i Cesię Lewinów. Przy wsparciu pewnego Ukraińca dostarczyła im fałszywe dokumenty i znalazła schronienie poza miastem. Charaszkiewicz pomogła także ich rodzicom, organizując im kryjówkę w Warszawie, gdzie doczekali końca wojny. W 1942 r. pomogła Kamilowi Landauowi - żydowskiemu dentyście, który przy jej wsparciu uciekł ze lwowskiego getta. Zabrała go do domu siostry w Gródku Jagiellońskim, jednak podejrzenia sąsiadów spowodowały, że musiała przetransportować go i ukryć we Lwowie. Ratowani przez nią Żydzi doczekali końca wojnyMaria Charaszkiewicz, Instytut Yad Vashem.
22 czerwca 1976 r. Instytut Jad Waszem uhonorował Marię Charaszkiewicz medalem „Sprawiedliwy wśród Narodów Świata”. Przypisy
Bibliografia
Księga Sprawiedliwych wśród Narodów Świata: ratujący Żydów podczas Holocaustu: Polska, red. I. Gutman, Kraków 2009
Kategoria:Polscy Sprawiedliwi wśród Narodów Świata Kategoria:Ludzie związani ze Lwowem Kategoria:Ludzie związani z Warszawą Kategoria:Urodzeni w 1912 Kategoria:Zmarli w 2009