Feliks Gąsiorowski, (ur. 12 listopada 1815 w Łucku, zm. 15 kwietnia 1891 w Auby) – polski architekt, czynny głównie w Odessie.
Do szkoły uczęszczał w Warszawie, a studiował w Paryżu, a następnie w Rzymie. Od 1848 do 1890 r. pracował w Odessie, gdzie samodzielnie lub we współpracy z innymi architektami zrealizował przeszło 70 budowli, w tym: Rzymskokatolicką katedrę Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny (1849–1853). Pałac Beliny-Brzozowskiego w Odessie (1851–1852) Most Stroganowski (1853–1863) – najdłuższy most w mieście Rezydencję przedsiębiorcy Nowikowa, w którym współcześnie znajduje się Muzeum Historyczno-Krajoznawcze (1876) Gmach szkoły prywatnej, obecnie główny budynek Odeskiego Narodowego Uniwersytetu Ekonomicznego (1876–1877)Blog Одеської обласної універсальної наукової бібліотеки ім. М. Грушевського . Gmach Muzeum Archeologicznego i biblioteki publicznej (1883) Teatr Opery i Baletu w Odessie (ogólny projekt stworzyli wiedeńscy architekci Ferdinand Fellner i Hermann Helmer, którzy jednak nie byli osobiście w Odessie, dlatego dopasowanie i realizację powierzono trzem miejscowym architektom, wśród których był Gąsiorowski) (1884–1887)Żyromski Z., 2012: Polacy w Odessie. Kurier Galicyjski, nr 11 (159).
W latach 2015–2016 w odeskim Muzeum Historyczno-Krajoznawczym była wystawa czasowa poświęcona życiu i działalności F. Gąsiorowskiego.
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Polscy architekci Kategoria:Rosyjscy architekci Kategoria:Ludzie związani z Odessą Kategoria:Urodzeni w 1815 Kategoria:Zmarli w 1891