Coraebus elatus – gatunek chrząszcza z rodziny bogatkowatych i podrodziny Agrilinae. Zamieszkuje Palearktykę od Półwyspu Iberyjskiego po Ałtaj. Przechodzi rozwój w korzeniach roślin z rodziny różowatych.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1787 roku przez Johana Christiana Fabriciusa pod nazwą Buprestis elatus.
Morfologia Chrząszcz o wydłużonym ciele długości od 4,5 do 7,2 mm. Ubarwienie ma złotawe lub zielonkawoniebieskie. Głowę ma zaopatrzoną w duże, dochodzące do przedniej krawędzi przedplecza oczy. Ząbkowanie na czułkach zaczyna się od czwartego członu. Przedplecze ma niezmodyfikowane krawędzie boczne. Na tarczce brak jest kila. Pokrywy pozbawione są punktowanych pasów oraz porośnięte są jednobarwnym, jasnym, nieformującym pasków czy kropek owłosieniem.
Biologia i ekologia thumb|left|Imagines na kwiecie Owad ten zasiedla głównie stepy, skaliste zbocza i zbiorowiska kserotermiczne. Występuje do rzędnych 2300 m n.p.m.
Larwy są ryzofagiczne i żerują na korzeniach roślin z rodziny różowatych. Wśród ich roślin żywicielskich wymienia się krwiściąg mniejszy, pięciorniki (w tym: srebrny, wyprostowany i rozłogowy), poziomki (w tym wirginijską i truskawkę), rzepik pospolity oraz wiązówkę błotną. Często wybierane są rośliny zaatakowane przez Otiorhynchus rugosostriatus z rodziny ryjkowcowatych.
Cykl życiowy jest jednoroczny. Samica w czerwcu i lipcu składa od 35 do 64 jaj, pojedynczo u podstawy rośliny. Inkubacja trwa od 8 do 15 dni. Wykluta larwa wgryza się w szyję korzeniową i stopniowo drąży spiralny chodnik ku dołowi korzenia. Tam zimuje, a wiosną zawraca ku szyi korzeniowej i na poziomie gruntu wydrąża komorę poczwarkową. Owady dorosłe są aktywne od maja do sierpnia. Odżywiają się liśćmi roślin żywicielskich i płatkami kwiatów, chętnie posłonków.
Rozprzestrzenienie i zagrożenie Gatunek palearktyczny, w Europie znany z Portugalii, Hiszpanii, Francji, Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Włoch, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Białorusi, Ukrainy, Mołdawii, Rumunii, Bułgarii, Słowenii, Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Serbii, Czarnogóry, Albanii, Macedonii Północnej, Grecji oraz europejskich części Turcji i Rosji. W Azji podawany jest z Cypru, anatolijskiej części Turcji, Gruzji, Armenii, Azerbejdżanu, Syrii, Izraela, Iraku, Kazachstanu, Iranu i Syberii, na wschód po Ałtaj. W Afryce notowany jest z Algierii i Egiptu.
Na „Czerwonej liście gatunków zagrożonych Republiki Czeskiej” umieszczony jest jako gatunek narażony na wymarcie (VU). Z kolei na „Czerwonej liście Republiki Federalnej Niemiec” oraz na „Czerwonej liście bogatkowatych Saksonii-Anhalt” jako umieszczony jest jako gatunek wymierający.
Przypisy
Kategoria:Bogatkowate Kategoria:Chrząszcze Algierii Kategoria:Chrząszcze Azji Środkowej Kategoria:Chrząszcze Cypru Kategoria:Chrząszcze Egiptu Kategoria:Chrząszcze Europy Kategoria:Chrząszcze Iraku Kategoria:Chrząszcze Iranu Kategoria:Chrząszcze Izraela Kategoria:Chrząszcze Rosji Kategoria:Chrząszcze Syrii Kategoria:Chrząszcze Turcji Kategoria:Chrząszcze Zakaukazia Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1787 roku