Opiętek wawrzynkowiec (Agrilus integerrimus) – gatunek chrząszcza z rodziny bogatkowatych i podrodziny Agrilinae. Zamieszkuje Europę i Syberię. Jest monofagiem wawrzynków.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1837 roku przez Juliusa Theodora Christiana Ratzeburga pod nazwą Buprestis integerrimus.
Morfologia Chrząszcz o mocno wydłużonym ciele długości od 5 do 7 mm, z wierzchu ubarwionym metalicznie ciemnobrązowo, rzadziej zielonkawo. Głowa zaopatrzona jest w duże oczy niemal stykające się z przednią krawędzią przedplecza. Ciemię ma wyraźną bruzdę wzdłuż środka. Przedplecze jest znaczniej słabiej niż u opiętka dziurawcowca sklepione, w części tylnej o spłaszczonych bokach. Ma ono podwójną krawędź boczną i pozbawione jest na powierzchni wyraźnych żeberek przy tylnych kątach. Pokrywy są równomiernie porośnięte ciemnym, bardzo krótkim, trudno dostrzegalnym owłosieniem. Przedpiersie ma równoległe boki wyrostka międzybiodrowego. Odwłok pozbawiony jest plamek z jasnego owłosienia i ma rowek wzdłuż krawędzi ostatniego widocznego sternitu niezmodyfikowany, zaokrąglony.
Biologia i ekologia thumb|left|Wawrzynek wilczełyko – roślina pokarmowa thumb|Imago na liściu Owad ten zasiedla wilgotne lasy i ogrody, chętnie na obszarach górzystych, gdzie dociera do górnej granicy lasu, do rzędnych 1200 m n.p.m.
Larwy są monofagicznymi endoryzofagami. Przechodzą rozwój w soczystych, podziemnych częściach wawrzynków, w tym wawrzynka wilczegołyka, wawrzynka główkowego, wawrzynka gnidyjskiego i Daphne laureola (w warunkach polskich tylko tego pierwszego). Jaja składane są pojedynczo w drobnych szczelinach kory. Larwa drąży chodnik długości około 20 cm w nasadowej części pędu i górnej części korzeni, początkowo pod korą, potem w bielu. Komora poczwarkowa wykonana może być w bielu lub pod korą, ale zawsze na poziomie. Cykl życiowy jest jednoroczny. Osobniki dorosłe obserwuje się od maja do września. Są foliofagami, żerującymi na liściach wawrzynków.
Rozprzestrzenienie i zagrożenie Gatunek palearktyczny, znany z Hiszpanii, Francji, Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Włoch, Szwecji, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Ukrainy, Rumunii, Bułgarii, Słowenii, Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Serbii, Czarnogóry, Albanii, Macedonii Północnej, Grecji oraz europejskiej i syberyjskiej części Rosji.
W Polsce jest rzadko spotykany. Na „Czerwonej liście zwierząt ginących i zagrożonych w Polsce” umieszczony jest jako gatunek bliski zagrożenia wymarciem (NT). Z kolei na „Czerwonej liście gatunków zagrożonych Republiki Czeskiej” umieszczony jest jako gatunek zagrożony wymarciem (EN).
Przypisy
Kategoria:Bogatkowate Kategoria:Chrząszcze Europy Kategoria:Chrząszcze Rosji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1837 roku