Henryk Wojnicki herbu Strzemię (ur. 15 listopada 1832 w Wilnie, zm. 15 sierpnia 1915 tamże) – polski inżynier wojskowy, profesor wojskowej Mikołajewskiej Akademii Inżynierskiej, wykładowca Instytutu Technologicznego w Petersburgu.
Życie W 1848 wstąpił do armii rosyjskiej, ukończył Mikołajewską szkołę inżynierów wojskowych w Petersburgu (1852)MANIEŻNYJ PIER. NR 8, Polski Petersburg [dostęp 16.08.2023] uzyskując tytuł inżyniera polowego i stopień chorążego (13 sierpnia 1852). Po skończeniu klas oficerskich tejże szkoły (1854) awansowany na podporucznika (30 czerwca 1853) i porucznika (8 lipca 1854)Сергей Владимирович Волков. Генералитет Российской империи. Энциклопедический словарь генералов и адмиралов от Петра I до Николая II. Том 1: Москва 2009. c. 278.. Uczestniczył w wojnie krymskiej (1853-1856), w której wyróżnił się budując fortyfikacje polowe. Odznaczany i awansowany na sztabskapitana (15 kwietnia 1856), kapitana (23 kwietnia 1861) i podpułkownika (19 kwietnia 1864).
W 1865 został oddelegowany do Głównego Zarządu Inżynieryjnego w Petersburgu, gdzie uczestniczył w budowie baterii Konstantinowskaja w Kronsztadzie, za co został awansowany do stopnia pułkownika (31 marca 1868). Następnie kierował budową 2. petersburskiego szpitala wojskowego. W 1873 brał udział w opracowaniu i realizacji projektu przebudowy systemu grzewczego i wentylacyjnego w Pałacu Zimowym - ostatecznie zrealizowano jego projekt ogrzewania. Następnie zbudował Wojskowe Więzienie Karne Departamentu Marynarki Wojennej w Petersburgu (1874-1876) i budynek 3. Gimnazjum Wojskowego przy ul. Sadowej (1875-1877). Był profesorem Mikołajewskiej Akademii Inżynierskiej (1864-1872) - znany jako wynalazca nowego systemu grzewczego. Jednocześnie w latach 1872-1887 wykładał ogrzewanie i wentylacje w Instytucie TechnologicznymJan Jeziorański, Historia Instytutu Technologicznego w Petersburgu, w: Księga pamiątkowa inżynierów technologów Polaków wychowańców Instytutu Technologicznego w Petersburgu (w rocznicę stulecia uczelni), Warszawa 1933, s. 23 1 stycznia 1878 roku Wojnicki został awansowany do stopnia generała dywizji (generał-majora) Od 3 września 1887 Wojnicki był członkiem Komisji Inżynieryjnej Głównego Zarządu Inżynieryjnego; 30 sierpnia 1889 awansowany do stopnia generała-lejtnanta.
W 1900 awansowany został do stopnia generała inżyniera i z powodu stanu zdrowia zwolniony ze służbyСписок генералам по старшинству. Исправлено Составлен по 2 января 1900 года, Санкт-Петербург 1900, c. 187.. Po przejściu na emeryturę mieszkał w Wilnie. Wraz z Janem Trojanem był autorem projektu neoklasycznego budynku Wileńskiego Towarzystwa Przyjaciół NaukMuzeum Sztuki Vytautasa Kasiulisa, Go Vilnius [dostęp 16.08.2023]. W 1914 był członkiem Wileńskiego Oddziału Cesarskiego Rosyjskiego Towarzystwa SadownictwaHenryka.Ilgiewicz, Udział ziemian w wileńskich towarzystwach rolniczych i technicznych na początku XX w, "Studia z Historii Społeczno-Gospodarczej XIX i XX Wieku" nr. 7, 2010, s. 198. Pochowany na Cmentarzu na RossieHenryk Wojnicki, Dziedzictwo za granicą. Baza Poloników [dostęp 16.08.2023].
Prace Henryka Wojnickiego Описание работ по сооружению Константиновской батареи в Кронштадте, Санкт-Петербург 1866 Отопление и вентиляция, курс Технологического ин-та, чит. инж. полк. Войницким 1874-1875 г. - [Санкт-Петербург 1875].
Odznaczony Order św. Stanisława II klasy (1866), I klasy (1880) Order św. Anny II klasy (1870), I klasy (1883) Order św. Włodzimierza II klasy (1889), III klasy (1874), IV klasy (1871) Order Orła Białego (30 sierpnia 1892)
Życie prywatne Pochodził ze znanej polskiej rodziny ziemiańskiej, syn oficera armii Królestwa Polskiego i uczestnika powstania listopadowego Stanisława. Ożeniony z Celestyną z Bystramów (1843-1867), mieli córkę Marię (1867-1891) żonę Józefa Witolda Sokołowskiego (1854-1919)Henryk Wojnicki, M.J. Minakowski, Genealogia potomków Sejmu Wielkiego [dostęp 16.08.2023].
Przypisy
Kategoria:Ludzie urodzeni w Wilnie Kategoria:Absolwenci uczelni w Petersburgu Kategoria:Polscy inżynierowie architekci Kategoria:Nauczyciele akademiccy Petersburskiego Państwowego Instytutu Technologicznego Kategoria:Polscy uczestnicy wojny krymskiej 1853–1859 (strona rosyjska) Kategoria:Polacy – generałowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Pochowani na Cmentarzu na Rossie w Wilnie Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętej Anny Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętego Włodzimierza Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Orła Białego (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Urodzeni w 1832 Kategoria:Zmarli w 1915