Jerzy Księski (ur. 13 listopada 1933 w Dereczynie, zm. 20 listopada 1995 we Wrocławiu) – polski poeta, autor tekstów piosenek, tłumacz, dziennikarz, bard. Był także współautorem podręczników muzycznych.

Życiorys Debiutował w 1957 roku tomikiem poetyckim, odbitym na powielaczu pt. Wiersze i przekład Ballady o 26 — Sergiusza Jesienina. W 1960 roku opublikował drugi zbiór wierszy zatytułowany Trzeci świat, zaś w 1963 r. ukazał się jego trzeci tomik pt. Piekielne fiołki. Publikował swoje wiersze również w czasopiśmie literackim Kamena.

Karierę dziennikarską rozpoczynał na początku lat 60. w istniejącej od 1956 roku Redakcji Literackiej Polskiego Radia Lublin. Uczył się sztuki reportażu radiowego od Janusza Weroniczaka i Janusza Danielaka, którzy właśnie na początku dekady rozpoczęli popularyzację tzw. lubelskiej szkoły reportażu. 7 września 1962 roku miała miejsce premiera słuchowiska Teatru Polskiego Radia pt. Pierwszy dzień choroby w którym znalazła się piosenka jego autorstwa (zarówno słowa, jak i muzyka), nosząca ten sam tytuł. Poeta pisał także dla lubelskich kabaretów Mixtura i Czart (od 1965), a także dla zespołu big beatowego Bezimienni, którego wokalistą był Andrzej Żołnierowicz. Jedną z wielu ich piosenek, pt. Złoty uśmiech, wykonywali później także: grupa Minstrele i Michał Hochman.

Do Redakcji Literackiej Polskiego Radia Wrocław, przybył z rozgłośni lubelskiej, ciesząc się już pewną estymą w tamtejszym środowisku, i mając na koncie pierwsze sukcesy jako poeta. Na antenę pisywał opowiadania, felietony, miniatury dramatyczne, zaś liryczną groteskę, gdzie piosenka, wiersz i proza splatały się w całość – prezentował w audycji radiowej pt. Zielone jak śnieg. Poza tym pisał teksty do piosenek wykonywanych m.in. przez: Piotra Szczepanika, Janusza Laskowskiego (Miłość do nieznajomej), Michała Hochmana (Mała, Miłość do nieznajomej, Złoty uśmiech, 32 grudnia, Spacer z cieniem, Widokówka, Uśmiech na zapas, Duży świat, mały świat, Ziemia, Melonik Twist), czy zespoły Kapela Głośnośląska (do muzyki Romualda Kriegera), Pakt (Ballada o trzecim świecie), czy Super Pakt (Romantyczny świat, Uciekajmy). Sporadycznie przy gitarze śpiewał przetłumaczone przez siebie utwory Włodzimierza Wysockiego, Bułata Okudżawy (nigdy nie śpiewał piosenek z własnymi tekstami) lub recytował poezję Anny Achmatowej. Był także twórcą i organizatorem Pieńskiej Jesieni Poetyckiej w Pieńsku oraz współpracował z polskimi teatrami.

Zmarł 20 listopada 1995 roku we Wrocławiu. Został pochowany 24 listopada 1995 roku na Cmentarzu Grabiszyńskim (kwatera 27-267-11).

Życie prywatne Ojciec Dominika Księskiego.

Przypisy

Linki zewnętrzne

Kategoria:Polscy poeci XX wieku Kategoria:Polscy tekściarze Kategoria:Pisarze związani z Lublinem Kategoria:Poeci związani z Wrocławiem Kategoria:Dziennikarze związani z Wrocławiem Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Grabiszyńskim we Wrocławiu Kategoria:Urodzeni w 1933 Kategoria:Zmarli w 1995