thumb|Phalacrus caricis thumb|Phalacrus fimetarius Pleszak (Phalacrus) – rodzaj chrząszczy z rodziny pleszakowatych.
Morfologia Chrząszcze o ciele długości od 1,6 do 3,5 mm, w zarysie okrągławym, owalnym lub odwrotnie jajowatym, z wierzchu wysklepionym. Ubarwienie jest czarne z czarnymi lub ciemnobrązowymi czułkami oraz czarnymi, brązowymi lub żółtobrązowymi odnóżami. Połysk ciała bywa od metalicznego po zmatowiały. Czułki mają buławkę zbudowaną z luźno zestawionych członów. Głaszczki szczękowe cechują się wydłużonym, walcowatym członem ostatnim. Przedplecze jest trapezowate, delikatnie i stosunkowo gęsto punktowane. Odległości między punktami na przedpleczu są nie mniejsze niż dwukrotność ich średnicy. Kształt tarczki jest trójkątny, a jej rozmiary stosunkowo duże. Na powierzchni pokryw obecna jest mikrorzeźba w formie delikatnego siateczkowania lub drobnego punktowania, niekiedy miejscami rozmieszczonego w szeregach. Rządek przyszwowy jest pojedynczy, dobrze widoczny. Zapiersie ma półkoliste linie biodrowe. Odnóża mają spłaszczone bocznie uda i golenie. Przednia para goleni ma kolce na zewnętrznej krawędzi. Odwłok samicy ma pokładełko porośnięte licznymi, dobrze widocznymi szczecinkami.
Ekologia i występowanie Zarówno larwy, jak i postacie dorosłe są mykofagiami żerującymi na zarodnikach grzybów, w tym rdzy, głowniaków i workowców. Larwy przechodzą rozwój w porażonych grzybami nasionach i kłosach wiechlinowatych i ciborowatych. Osobniki dorosłe spotykane są także na roślinach zielnych i krzewach. W klimacie umiarkowanym zimują np. w ściółce i pod korą drzew.
Takson kosmopolityczny, w krainie palearktycznej reprezentowany przez około 30 gatunków, z których 16 stwierdzono na kontynencie europejskim. W Polsce odnotowano występowanie 6 z nich (zobacz: pleszakowate Polski).
Taksonomia Rodzaj ten wprowadzony został w 1800 roku przez Gustafa von Paykulla. Obejmuje ponad 100 opisanych gatunków:
Przypisy
Kategoria:Pleszakowate Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1800 roku