Anton Aškerc (ur. 9 stycznia 1856 w Globoko, zm. 10 czerwca 1912 w Lublanie) – słoweński pisarz, tłumacz, duchowny i publicysta.
Życiorys Po ukończeniu seminarium duchownego w Mariborze był proboszczem w parafiach na obszarze Styrii. Następnie popadł w spór z miejscowym biskupem, zaprzestał posługi i został archiwistą w Lublanie.
Był czołowym poetą słoweńskiego realizmu. Tworzył wiersze, ballady, romanse, przypowieści i satyry. Publikował także dzienniki podróżnicze. W swojej twórczości krzewił liberalizm i patriotyzm. Ze względu na kontestowanie dogmatów katolickich i odwoływanie się do wartości wczesnego chrześcijaństwa był poddawany krytyce przez prasę klerykalną. Przekładał literaturę z języków chorwackiego, czeskiego, niemieckiego i rosyjskiego. Był redaktorem czasopisma Ljubljanski zvon.
Wybrane publikacje (opracowano na podstawie materiału źródłowego) Balade in romance (1890) Lirske in epske poezije (1896) Nove poezije (1900) Izmajlov, Red sv. Jurja, Tujka (1900) Četrti zbornik poezij (1904) Zlatorog (1904), Mučeniki (1906) Jadranski biseri (1908) Akropolis in piramide (1909) Pesnitve: peti zbornik (1910) Poslednji Celjan (1912)
Przypisy
Kategoria:Słoweńscy duchowni katoliccy Kategoria:Słoweńscy pisarze Kategoria:Publicyści Kategoria:Słoweńscy tłumacze Kategoria:Tłumacze literatury czeskiej Kategoria:Tłumacze literatury niemieckojęzycznej Kategoria:Tłumacze literatury rosyjskojęzycznej Kategoria:Ludzie związani z Lublaną Kategoria:Urodzeni w 1856 Kategoria:Zmarli w 1912