Ton de Leeuw, właśc. Antonius Wilhelmus Adrianus de Leeuw (ur. 16 listopada 1926 w Rotterdamie, zm. 31 maja 1996 w Paryżu) – holenderski kompozytor.
Życiorys Był bratem Reinberta de Leeuwa. Studiował kompozycję w Amsterdamie u Henka Badingsa oraz w Paryżu u Oliviera Messiaena i Thomasa de Hartmanna. W latach 1954–1956 odbył ponadto studia muzykologiczne u Jaapa Kunsta. Odbył podróże badawcze do Iranu, Indii, Japonii i na Filipiny. W latach 1954–1959 pracował w rozgłośni radiowej w Hilversum. W 1959 roku objął klasę kompozycji w konserwatorium w Amsterdamie, w 1972 roku objął funkcję jego dyrektora. W latach 1962–1984 wykładał także na Uniwersytecie Amsterdamskim.
Laureat Prix Italia (1956), Prix des Jeunesses Musicales (1961), nagrody im. Mathijsa Vermeulena (1982) oraz nagrody im. Johana Wagenaara (1983). Opublikował pracę Muziek van de Twintigste Eeuw (Utrecht 1964).
Twórczość W swoich kompozycjach próbował wypracować indywidualny styl, łączący dziedzictwo muzyki europejskiej z tradycjami kultur muzycznych Dalekiego Wschodu. Muzyka de Leeuwa jest silnie statyczna, dominują w niej elementy modalne, emocjonalność i ekspresja ulegają daleko posuniętej redukcji.
Wybrane kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Kategoria:Holenderscy kompozytorzy Kategoria:Urodzeni w 1926 Kategoria:Zmarli w 1996 Kategoria:Ludzie urodzeni w Rotterdamie