Szlarnik bagienny (Zosterops winifredae) – gatunek małego ptaka z rodziny szlarników (Zosteropidae). Jest endemitem Tanzanii. Według IUCN jest to gatunek bliski zagrożenia.
Systematyka Takson ten po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisali angielscy przyrodnicy William Lutley Sclater i Reginald Ernest Moreau w 1935 roku na łamach „Bulletin of the British Ornithologists’ Club”. Autorzy nadali gatunkowi nazwę Zosterops winifredae. Jako miejsce typowe wskazali Chome w południowej części Pare Mountains.
Jest to jeden z gatunków Zosterops, których taksonomia uległa zmianie w ostatnich latach. Do niedawna uznawany był za podgatunek szlarnika białookiego (Zosterops poliogastrus). Obecnie uznawany jest za odrębny, monotypowy gatunek.
Etymologia Zosterops (Fosterops): zōstēr, ζωστηρος zōstēros „pas”; ωψ ōps, ωπος ōpos „oko”. winifredae – epitet gatunkowy jest eponimem honorującym Winifred Muriel Moreau (1891–1981) – żonę angielskiego ornitologa Reginalda E. Moreau.
Morfologia Mały ptak o szpiczastym, zakrzywionym, stosunkowo długim, czarnym dziobie. Nogi i stopy od koloru łupkowego do jasnoszarego. Tęczówki brązowe lub orzechowe. Nie występuje dymorfizm płciowy. Wokół oczu charakterystyczne białe obrączki oczne, które od strony dzioba są węższe i przerwane czarną plamką. Od dzioba do oczu czarne zabarwienie, tuż nad dziobem jaśniejsze pomarańczowo-żółte przebarwienie. Górna część głowy i jej boki oraz kark i grzbiet oliwkowozielone. Podgardle, gardło, dolna część szyi i górna część piersi zielonkawożółte. Dolna część piersi, brzuch i boki szarawe, nieco jaśniejsze w tylnej części. Pokrywy podogonowe żółte. Ogon ciemnobrązowy z wąskimi zielonymi krawędziami. Skrzydła czarniawo-brązowe z zielonymi krawędziami lotek. Spody skrzydeł bladożółte. Młode osobniki przypominają dorosłe. Długość ciała 11,5–12 cm.
Zasięg występowania Szlarnik bagienny występuje na niewielkich obszarach południowej części gór Pare Mountains w północno-wschodniej Tanzanii. Zasięg występowania (EOO, Extent of Occurrence) według szacunków organizacji BirdLife International obejmuje około 7500 km², a obszar zajmowany (AOO, Area of Occupancy) – tylko 6280 km².
Ekologia Jego głównym habitatem są krzaki wrzośca drzewiastego występujące na skrajach lasów i na polanach. Występuje na wysokościach od 2000 do 2465 m n.p.m. Jest gatunkiem osiadłym. Długość pokolenia jest określana na 2,55 roku. Dieta tego gatunku nie została zbadana.
Rozmnażanie Brak informacji.
Status zagrożenia W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody gatunek ten od 2022 roku jest zaliczany do kategorii NT ( – gatunek bliski zagrożenia); wcześniej uznawano go za gatunek narażony (VU – ). Liczebność populacji jest szacowana na nie mniej niż 2500 i nie więcej niż 10 000 dorosłych osobników. BirdLife International ocenia trend liczebności populacji jako spadkowy. Spowodowane to jest zmniejszaniem się jego naturalnego habitatu.
Przypisy
Systematyka i nazwy polskie za:
Linki zewnętrzne
b Kategoria:Ptaki Afryki Kategoria:Fauna endemiczna Tanzanii Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1934 roku