21 Pułk Piechoty im. von Borcke (4 Pomorski) () – pułk piechoty niemieckiej okresu Cesarstwa Niemieckiego.
Charakterystyka Pułk został sformowany 1 lipca 1813. Stacjonował w Toruniu. Wchodził w skład XVII Korpusu Armijnego. Wiosną 1914 był w strukturze 35 Dywizji Piechoty.
W wyniku mobilizacji, w sierpniu 1914 pułk osiągnął gotowość bojową i w składzie 70 Brygady Piechoty 35 Dywizji został wysłany na front wschodni. Wchodził w skład VII Korpusu Armijnego.
Na stopie wojennej pułk liczył początkowo 3287 żołnierzy i dysponował 53-osobowym sztabem. Jego trzon stanowiły trzy bataliony piechoty liczące etatowo po 1079 żołnierzy. Te dzieliły się na cztery trzyplutonowe kompanie. Ponadto pułk posiadał organiczną kompanię karabinów maszynowych. W kolejnych latach w armii cesarskiej następowała restrukturyzacja wojsk. Wprowadzono nowy model „dywizji wz. 1915”. Zgodnie z jej etatem, pozostawiono w pułku 97-osobową kompanię karabinów maszynowych z 15 kaemami, ale liczebność batalionu piechoty zmniejszono do 650 żołnierzy. Słabszym liczebnie batalionom dodano jednak kompanię karabinów maszynowych, a w 1917 pluton granatników i pluton moździerzy.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Pułki piechoty Cesarstwa Niemieckiego Kategoria:Wojsko niemieckie w Toruniu Kategoria:Niemieckie jednostki piechoty utworzone w 1813 Kategoria:Niemieckie jednostki piechoty rozwiązane w 1919