Marko Kostrenčić (ur. 21 marca 1884 w Zagrzebiu, zm. 19 maja 1976 tamże) – chorwacki polityk i prawnik.
Życiorys Prawo studiował na uniwersytetach w Wiedniu i Zagrzebiu. W 1908 roku w Zagrzebiu uzyskał stopień naukowy doktora. W latach 1912–1955 wykładał z przerwami historię prawa chorwackiego na zagrzebskim wydziale prawa. W latach 1917–1918 i 1924–1925 był jego dziekanem. W latach 1949–1950 pełnił funkcję rektora.
Od 1921 roku był członkiem Jugosłowiańskiej Akademii Nauki i Sztuki (JAZU). Należał również do Serbskiej Akademii Nauk i Sztuk (SANU) i Słoweńskiej Akademia Nauki i Sztuki (SAZU). W 1936 roku otrzymał tytuł doktora honoris causa praskiego Uniwersytetu Karola. Był redaktorem słownika Rječnik srednjovjekovnoga latiniteta Jugoslavije (Lexicon Latinitatis medii aevi Iugoslaviae) i Kodeksu dyplomatycznego Trójjedynego Królestwa Chorwacji, Dalmacji i Slawonii ( (Codex diplomaticus regni Croatiae, Dalmatiae et Slavoniae)).
W 1931 roku pełnił funkcję ministra polityki społecznej Jugosławii, a w latach 1934–1936 stał na czele banowiny sawskiej. W latach 1941–1942, w trakcie II wojny światowej, był więziony w obozie koncentracyjnym w Starej Gradišce.
Był także działaczem sportowym. Współzałożył klub HAŠK Zagrzeb. Uprawiał szermierkę i był jej trenerem.
Wybrane publikacje (opracowano na podstawie materiału źródłowego) Hrvatska pravna povijest (1919) Vinodolski zakon (1923) Postanak dalmatinskih sredovječnih gradova (1929) Fides publica (javna vera) u pravnoj istoriji Srba i Hrvata do kraja XV. veka (1930) Slobode dalmatinskih gradova po tipu trogirskom (1930) Nacrt historije hrvatske države i hrvatskog prava (1956)
Przypisy
Kategoria:Chorwaccy politycy Kategoria:Chorwaccy prawnicy Kategoria:Szermierze Kategoria:Jugosłowiańscy ministrowie Kategoria:Ministrowie opieki społecznej Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu w Zagrzebiu Kategoria:Rektorzy Uniwersytetu w Zagrzebiu Kategoria:Doktorzy honoris causa Uniwersytetu Karola Kategoria:Ludzie urodzeni w Zagrzebiu Kategoria:Urodzeni w 1884 Kategoria:Zmarli w 1976