Zofia Dąbrowska – polska „Sprawiedliwa wśród Narodów Świata”. Życiorys W trakcie II wojny światowej mieszkała w Warszawie. Była wówczas szwaczką. Miała żydowskiego męża o imieniu Jan, z którym przebywała w miejscowym getcie. Na początku 1942 r. udało im się zbiec z zamkniętej dzielnicy i znaleźć kryjówkę w jednym z mieszkań. Przebywali w pomieszczeniu, które odgrodzono specjalnie wzniesioną ścianą. Po pewnym czasie do Zofii i ukrywającego się wraz z nią Jana dołączyli inni Żydzi, członkowie rodziny - siostra Jana, Estera, a także Doris i brat Jana wraz ze swoim przyjacielem, aktorem Salomonem Kutnerem. Dąbrowska pokrywała koszty utrzymania całej grupy ze swoich niewielkich zarobków. Pomagała im jak tylko mogła, zapewniając jedzenie i niezbędne ekwipunki. W sierpniu 1944 r. wybuch Powstania Warszawskiego zmusił całą grupę do opuszczenia dotychczasowej kryjówki. Nie wszystkim z Żydów, ukrywanych przez Zofię, udało się przeżyćZofia Dąbrowska, Instytut Yad Vashem.
13 listopada 1984 r. Instytut Jad Waszem uhonorował Zofię Dąbrowską medalem „Sprawiedliwy wśród Narodów Świata”.
Przypisy
Bibliografia
Księga Sprawiedliwych wśród Narodów Świata: ratujący Żydów podczas Holocaustu: Polska, red. I. Gutman, Kraków 2009
Kategoria:Polscy Sprawiedliwi wśród Narodów Świata Kategoria:Ludzie związani z Warszawą