Potoka Koreniacka (, Patoka Karaniackaja; , Potoka Korieniatskaja) – chutor na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, w rejonie ostrowieckim, w sielsowiecie Ryteń.
Historia Pod zaborami wieś. W II Rzeczypospolitej opisywana w różnych źródłach jako folwark lub zaścianek.
W XIX i w początkach XX w. położona była w Rosji, w guberni wileńskiej, w powiecie zawilejskim/święciańskim, w gminie Kiemieliszki. W 1905 roku zaścianek należał do Czechowicza, liczył 10 mieszkańców, 60 dziesięcinГошкевич И. И. Виленская губернія: Полный списокъ населенныхъ мѣстъ со статистическими данными о каждомъ поселеніи, составленный по оффиціальнымъ свѣдѣниямъ, Вильна, 1905, s. 276.
Po I wojnie światowej pod administracją polską, w Zarządzie Cywilnym Ziem Wschodnich. W latach 1920–1922 w składzie Litwy Środkowej.
Od 11 kwietnia 1922 leżała w Polsce, w województwie wileńskimPrzynależność wojewódzka zmieniała się. W Zarządzie Cywilnym Ziem Wschodnich miejscowość leżała w okręgu wileńskim; w Polsce do 20 stycznia 1926 w Ziemi Wileńskiej, następnie w województwie wileńskim., w powiecie święciańskim, w gminie Kiemieliszki.
W 1931 w 4 domach zamieszkiwały 22 osoby.
Miejscowość należała do parafii rzymskokatolickiej w Świrankach. Podlegała pod Sąd Grodzki w Święcianach i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Kiemieliszkach.
Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. Od 1991 w niepodległej Białorusi. Nosiła wówczas nazwę Potoka (, Patoka; , Potoka). 4 marca 2014, w związku z przeniesieniem w poprzednim roku chutoru z likwidowanego sielsowietu Podolce do sielsowietu Ryteń, w którym była już miejscowość o tej nazwie, przywrócono przedwojenną nazwę.
Zobacz też Potoka (Potoka Mużylska) Koreniaty
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Wsie w rejonie ostrowieckim Kategoria:Zaścianki w powiecie święciańskim (II Rzeczpospolita)