thumb|Beregama aurea thumb|Holconia hirsuta Deleninae – podrodzina pająków z infrarzędu Araneomorphae i rodziny spachaczowatych.
Morfologia i zasięg Pająki te mają na prosomie ośmioro oczu rozmieszczonych w dwóch rzędach. W rzędzie przednim oczy środkowe są większe, równe lub co najwyżej o 1/5 średnicy mniejsze od oczu bocznych. Czworokąt na planie którego rozmieszczone są oczy par środkowych zazwyczaj nie jest szerszy niż dłuższy. Karapaks jest w przedniej połowie najwyższy i w tylnej opadający lub na całej długości wypłaszczony. Nogogłaszczki samca mają unikalnej budowy aparat kopulacyjny z embolusem przedłużonym w bardzo długi, niekiedy ponad dwukrotnie dłuższy od karapaksu biczyk, w spoczynku spiralnie skręcony i umieszczony w rowku na strukturze podtrzymującej.
Podrodzina endemiczna dla Australii.
Taksonomia Takson ten wprowadził w 1903 roku Henry Roughton Hogg jako grupę Deleneae w podrodzinie spachaczowatych w obrębie rodziny aksamitnikowatych. Wcześniej, w 1897 roku Eugène Simon klasyfikował te pająki w grupie Sparasseae w obrębie tejże podrodziny. Spachaczowate do rangi rodziny, a Delaninae do rangi podrodziny wyniósł w latach 1912–1914 Toivo Henrik Järvi. Podrodzina ta nie została wyróżniona w Systema Aranearum Aleksandra Pietrunkiewicza z 1928 roku, gdzie zaliczane do niej przez Hogga pająki sklasyfikowano w Eusparassinae. Delaninae były intensywnie rewidowane w latach 1989–1999 przez Davida B. Hirsta. Monofiletyzm Delaninae potwierdzony został przez molekularne analizy filogenetyczne Ingi Agnarsson i Lindy S. Rayor z 2013 roku oraz Majida Moradmanda, Axela L. Schönhofera i Petera Jägera z 2014 roku. Analizy te nie potwierdzają jednak monofiletyzmu wielu zaliczanych doń rodzajów.
Do podrodziny tej zalicza się ponad 100 opisanych gatunków, sklasyfikowanych w 9 rodzajach: Beregama Hirst, 1990 Delena Walckenaer, 1837 Holconia Thorell, 1877 Isopeda L. Koch, 1875 Isopedella Hirst, 1990 Neosparassus Hogg, 1903 Pediana Simon, 1880 Typostola Simon, 1897 Zachria L. Koch, 1875
Przypisy
Kategoria:Spachaczowate