Pantelejmon Juriew, ps. Siemion Witjaziewskij (, Pantielejmon Wasiljewicz Jurjew; ur.1904 w Moskwie, zm. 10 stycznia 1983) – rosyjski poeta, dziennikarz i wydawca działający w Polsce, związany z gazetą „Russkij Gołos” – organem mniejszości rosyjskiej w Polsce.
Życiorys Juriew spędził młodość w Ostrogu nad Horyniem. Tam działał i był liderem w grupie rosyjskich poetów „Czotki” („Wianki”). Pierwszą wojnę światową spędził w Wilnie, gdzie pracował w gazecie codziennej „Utro” W 1917 zadebiutował wierszem „U podnożyja” („U podnóża”) na łamach almanachu poetyckiego „Mołodyje siły. Almanach Kłuba Uczaszejsia Mołodioży” („Młode siły. Almanach Klubu Uczącej się Młodzieży”). W latach 20. i 30. XX w. publikował artykuły, eseje i wiesze w gazetach wydawanych w Polsce oraz rosyjskich czasopismach, w tym m.in.: „Wołynskoje Słowo”, „Utro”, „Nasza Żyzń”, „Russkij Gołos”, „Swiet´ Istiny”, „Woskriesienije”, „Nowaja Iskra” oraz publikował tomy poetyckie.
Był autorem felietonów, w których krytykował dążenia ukraińskiego do utworzenia państwa ukraińskiego, ponadto współpracował z rosyjskimi czasopismami prawosławnymi „Swiet´ Istiny” („Światło Prawdy”, Włodzimierz Wołynski 1926-1927) oraz „Woskriesienije” („Niedziela”, 1928-1929 i 1935–1937), wydawanej we Lwowie, gdzie mieszkał od 1928 i publikował na tematy religijne, historyczne i kościelne. We Lwowie współpracował również z tygodnikiem „Russkij Gołos” („Głos Rosyjski”). W 1931 zamieszkał w Warszawie, gdzie został członkiem Stowarzyszenia Rosyjskich Dziennikarzy i Literatów w Polsce oaz publikował na łamach prawosławnego tygodnika „Słowo” („Słowo”).
W trakcie II wojny światowej przebywał w Warszawie, gdzie podczas powstania warszawskiego utracił swój dobytek. a po jej zakończeniu zamieszkał w Łodzi. Tam wstąpił do PZPR oraz działał w rosyjskich organizacjach społeczno-kulturalnych oraz wydawał czasopismo „Zwieno", a następnie dwutygodnik „Russkij Gołos” (1957-1967), gdzie publikował utwory łódzkich pisarzy i dziennikarzy, w tym m.in. Jana Sztaudyngera, Mariana Piechala, Igora Sikiryckiego, Tadeusza Chrościelewskiego, a także przeprowadzał wywiady ze znanymi mieszkańcami Łodzi. publikował ponadto łamach czasopisma „Film” nt. kinematografii.
Juriew był również tłumaczem z języka polskiego na rosyjski. Wydał kilka tomów wierszy dla dzieci w „Naszej Księgarni" przeznaczone na rynek w ZSRR. Publikacje obejmowały wiersze m.in. Marii Konopnickiej, Juliana Tuwima i Jana Brzechwy. Wydał także serię kilkunastu tomików poetyckich pn. „Poeticzeskije listy", wśród których zawarł poezje polsko-radzieckich i radzieckich autorów, takich jak: Wasyl Kocznow, Ałła Sarachanowa, Lidia Siennicka, Natalia Ruskaja, Władimir Sorogonin.
Życie prywatne Jego dziadkiem był znany działacz słowianofilski – Siergiej Juriew. Miał żonę, Annę. Do lat 30. XX w. przyjaźnił się z Leonem Gomolickim.
Pochowany na cmentarzu rzymskokatolickim na Mani w Łodzi (kw. 3, rz. 21, grób 29).
Publikacje „Czwarty pierścień” (Wilno 1928; Lwów 1930), „Biegacze stepowe” (Lwów 1930), „Szkice o galicyjsko-rosyjskiej i karpacko-rosyjskiej literaturze” (Lwów 1930–1931), „Dobry łucznik” (Lwów 1932), „Zwykłe opowieści” (1936),, „Słowo o pułku” (Lwów 1937), „Chwała sztandarowi” (Lwów 1937), „Ziele przydrożne” (1963), „Białowieża" (Łódź 1967), „Bieg czasu" (Łódź 1968), „Erotyki” (Łódź 1969).
Przypisy
Kategoria:Tłumacze literatury polskiej Kategoria:Rosyjscy publicyści Kategoria:Rosyjscy poeci XX wieku Kategoria:Rosyjscy wydawcy Kategoria:Rosjanie związani z Łodzią Kategoria:Urodzeni w 1904 Kategoria:Zmarli w 1983 Kategoria:Pochowani na cmentarzu na Mani w Łodzi Kategoria:Działacze mniejszości narodowych w II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie związani z Wilnem Kategoria:Ludzie związani ze Lwowem Kategoria:Ludzie związani z Warszawą Kategoria:Ludzie związani z Ostrogiem