John Charles Eaton (ur. 30 marca 1935 w Bryn Mawr w Pensylwanii, zm. 2 grudnia 2015 w Nowym Jorku) – amerykański kompozytor.
Życiorys W latach 1953–1959 studiował na Princeton University u Miltona Babbitta, Edwarda Cone’a, Earla Kima i Rogera Sessionsa. W 1970 roku został wykładowcą kompozycji na Indiana University w Bloomington, gdzie był także dyrektorem artystycznym Center for Electronic and Computer Music. W latach 1976–1977 przebywał jako kompozytor rezydent w American Academy w Rzymie. W latach 1991–2001 wykładał na University of Chicago.
Trzykrotny laureat Rome Prize (1959, 1960, 1961) i dwukrotny laureat stypendium Fundacji Pamięci Johna Simona Guggenheima (1962, 1965). W 1990 roku został nagrodzony MacArthur Fellowship. Opublikował pracę Involvement with Music: New Music since 1950 (1976).
Twórczość W okresie studiów pisał utwory kameralne, później zasłynął przede wszystkim jako twórca muzyki elektronicznej i autor licznych oper. Napisał szereg kompozycji na elektroniczny syntezator Ketoffa (tzw. syn-ket). Specjalnie dla niego Edward Miller skonstruował elektryczny generator oparty na syntezatorze Mooga, nazwany syn-mill. Interesował się muzyką mikrotonową, grał też jako pianista jazzowy. Występował jako wykonawca muzyki elektronicznej w Ameryce Północnej i Południowej, Europie i Związku Radzieckim.
Wybrane kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Kategoria:Amerykańscy kompozytorzy muzyki poważnej Kategoria:Urodzeni w 1935 Kategoria:Zmarli w 2015 Kategoria:Amerykańscy twórcy i wykonawcy muzyki elektronicznej