Armas Emanuel Launis, właśc. Armas Emanuel Lindberg (ur. 22 kwietnia 1884 w Hämeenlinna, zm. 7 sierpnia 1959 w Nicei) – fiński kompozytor i muzykolog.
Życiorys W latach 1901−1907 kształcił się w szkole towarzystwa filharmonicznego w Helsinkach. Naukę kontynuował u Wilhelma Klattego w Stern’sches Konservatorium w Berlinie (1907−1908) oraz u Waldemara von Baussnerna w Weimarze (1909). W 1913 roku doktoryzował się na Uniwersytecie Helsińskim na podstawie pracy Über Art, Entstehung und Verbreitung der Etnisch-Finnischen Runenmelodien (wyd. Helsinki 1913). Pracował w szkołach jako nauczyciel muzyki, od 1918 do 1922 roku zatrudniony był na stanowisku docenta na Uniwersytecie Helsińskim. Od 1922 do 1930 roku kierował założonym przez siebie konserwatorium ludowym w Helsinkach, założył też jego oddziały w 7 innych miastach fińskich. W 1930 roku osiadł na stałe w Nicei.
Należał do pierwszych fińskich etnomuzykologów, interesował się szczególnie folklorem muzycznym Laponii. W swojej twórczości wykorzystywał elementy twórczości ludowej, m.in. posługując się w operach charakterystycznym stylem recytatywnym.
Ważniejsze kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Utwory orkiestrowe Andante religioso na skrzypce i orkiestrę (1932) Suite nordique na skrzypce i orkiestrę (1950) Karjalainen sarja (1952)
Opery Seitsemän veljestä (wyst. Helsinki 1913) Kullervo (wyst. Helsinki 1917) Aslak Hetta (wyst. Helsinki 1922) Noidan laulu (1932) Kesä jota ei koskaan tullut (ok. 1936) Karjalainen taikahuivi (1937) Lumottu silkkihuivi (1937) Oli kerran (ok. 1939) Jehudith (1940) Jäiset liekit (ok. 1957)
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Fińscy kompozytorzy operowi Kategoria:Fińscy muzykolodzy Kategoria:Urodzeni w 1884 Kategoria:Zmarli w 1959 Kategoria:Ludzie urodzeni w Hämeenlinna