Kostury – mała część (kolonia) miasta Dąbrowa Górnicza w rejonie ulic Kostury i Józefa UnrugaKostury w Geoportalu.
Historia Kostury stanowiły historycznie część BielowiznyKielecki Dziennik Wojewódzki. 1933, nr 27, poz. 182, najpierw w gminie Wojkowice Kościelne, a następnie w gminie Ząbkowice w powiecie będzińskim. Jesienią 1954 odłączono je od Bielowizny i włączono do gromady SarnówUchwała Nr 14/54 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Stalinogrodzie z dnia 5 października 1954 r. w sprawie podziału na gromady powiatu będzińskiego; w ramach Zarządzenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Stalinogrodzie z dnia 15 listopada 1954 r. w sprawie ogłoszenia uchwał Wojewódzkiej Rady Narodowej w Stalinogrodzie z dnia 5 października 1954 r., dotyczących reformy podziału administracyjnego wsi (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Stalinogrodzie z dnia 1 grudnia 1954 r., Nr. 10, Poz. 54).
1 stycznia 1966 Kostury (powierzchnia 10,29 ha) wyłączono z gromady Sarnów, włączając je do miasta Ząbkowice w tymże powiecie. 1 lutego 1977 miasto Ząbkowice (z Kosturami) stało się częścią Dąbrowy Górniczej.
Geografia Położone są 4,5 km na płn.-wsch. od centrum Dąbrowy Górniczej, pomiędzy zbiornikami wodnymi: Kuźnica Warężyńska – Pogoria IV (od północy), Pogoria II (użytek ekologiczny) (od pd.-wschodu) i Pogoria III (od południowego wschodu). Sąsiadują z małą kolonią Piekło.
Komunikacja Komunikację autobusową z centrum miasta zapewnia linia autobusowa nr 116 (Sosnowiec – Dąbrowa Górnicza – Ząbkowice Osiedle Młodych Hutników). Przez pobliskie Piekło przechodzi linia kolejowa nr 183 dla pociągów towarowych Ząbkowice – Brzeziny Śląskie ze stacją Dąbrowa Górnicza Piekło (budynek stacyjny zlikwidowany w 2005).
Turystyka i wypoczynek W pobliżu przepompowni wody na zbiorniku Pogoria III, utworzono ośrodek sportów wodnych.
Przypisy
Kategoria:Dzielnice i osiedla Dąbrowy Górniczej