Szlarnik nadobny (Zosterops kulambangrae) – gatunek małego ptaka z rodziny szlarników (Zosteropidae). Występuje endemicznie na kilku wyspach z grupy wysp Nowa Georgia należącej do Wysp Salomona. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Systematyka Gatunek ten po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisali niemiecki ornitolog Ernst Hartert i angielski zoolog Walter Rothschild w 1901 roku na łamach „Novitates Zoologicae”. Autorzy nadali gatunkowi nazwę Zosterops kulambangrae, a jako miejsce typowe podali wyspę Kulambangra.
Dawniej gatunek ten bywał niekiedy nazywany Zosterops rendovae, gdyż jako miejsce typowe tego taksonu błędnie podano wyspę Rendova; po tym jak ustalono, że okazy typowe Z. rendovae w rzeczywistości pochodziły z wyspy Makira (dawniej San Cristobal), nazwa ta jest używana dla innego gatunku – szlarnika koralowego.
W tradycyjnym ujęciu systematycznym wyróżniano trzy podgatunki Zosterops kulambangrae: nominatywny, paradoxus i tetiparius. Na podstawie badań genetycznych wydzielono podgatunki paradoxus i tetiparius do osobnego gatunku szlarnik rajski (Zosterops tetiparius lub Zosterops tetiparia), a tym samym Zosterops kulambangrae jest obecnie gatunkiem monotypowym. Uważa się, że szlarnik nadobny jest gatunkiem siostrzanym z Zosterops tetiparius i szlarnikiem szlachetnym (Zosterops splendidus).
Etymologia Zosterops (Fosterops): zōstēr, ζωστηρος zōstēros „pas”; ωψ ōps, ωπος ōpos „oko”. kulambangrae: od nazwy wyspy Kulambangra, na której gatunek został po raz pierwszy odkryty.
Morfologia Mały ptak o szpiczastym, zakrzywionym, stosunkowo dużym i długim czarnym dziobie. Nogi i stopy słomkowożółte. Tęczówki czerwonobrązowe. Nie występuje dymorfizm płciowy. Wokół oczu charakterystyczne, dosyć wąskie, białe obrączki oczne, które od strony dzioba są przerwane czarną plamką. Wokół obrączek ocznych czarne pręgi. Od dzioba do oczu i pod nimi wyraźne czarne zabarwienia. Górna część głowy, kark i grzbiet oliwkowozielonkawe. Czoło i okolice nozdrzy czarniawe. Policzki, gardło, pierś, brzuch i boki ciała żółtawe z oliwkowozielonym odcieniem. Środek brzucha i pokrywy podogonowe żółte. Ogon czarniawy z oliwkowymi krawędziami. Młode osobniki mają jaśniejsze gardło i brzuch oraz są bardziej zielonkawe na piersi i bokach. Długość ciała 11,5–12 cm. Długość skrzydeł 62–65 mm, ogona 43–44 mm, skoku 18 mm, a dzioba 16–16,5 mm.
Zasięg występowania Zasięg występowania (EOO, Extent of Occurrence) według szacunków organizacji BirdLife International obejmuje tylko około 7400 km². Szlarnik nadobny występuje na kilku wyspach z grupy wysp Nowa Georgia należącej do Wysp Salomona: Kolombangara, Vonavona, Kohinggo, Nowa Georgia, Vangunu i Nggatokae. Występuje najczęściej na terenach położonych do 1350 m n.p.m. W zakresie wysokości 950–1350 m n.p.m. jego zasięg występowania pokrywa się ze szlarnikiem pustelniczym (Zosterops murphyi).
Ekologia Gatunek ptaka, którego habitatem są różne środowiska od lasu mglistego do lasów wtórnego wzrostu. Dieta tego gatunku nie jest opisana. Spotykany jest w stadach mieszanych, m.in. z wachlarzówką rdzawą, wachlarzówką białoskrzydłą i muszarką stalową. Żeruje we wszystkich piętrach lasu. Długość pokolenia jest określana na 2,6 roku.
Rozmnażanie Brak informacji na temat rozmnażania.
Status zagrożenia W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody (IUCN) szlarnik nadobny jest klasyfikowany jako gatunek najmniejszej troski (LC, ). Liczebność populacji nie została oszacowana, ale gatunek ten opisywany jako lokalnie pospolity, a nawet bardzo liczny. Trend liczebności populacji uznawany jest prawdopodobnie stabilny.
Przypisy
Systematyka i nazwy polskie za:
Linki zewnętrzne
nadobny Kategoria:Ptaki Oceanii Kategoria:Fauna endemiczna Wysp Salomona Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1901 roku Kategoria:Taksony opisane przez Ernsta Harterta Kategoria:Taksony opisane przez Waltera Rothschilda