thumb|right|240px|Szlak bojowy 39 Gwardyjskiej Dywizji Strzeleckiej 39 Gwardyjska Dywizja Strzelecka () – związek taktyczny (dywizja) Armii Czerwonej.
Historia 39 Gwardyjska Dywizja Strzelecka została utworzona na bazie 5 Korpusu Powietrznodesantowego. Służyło w niej dużo komunistów i konsomolców. Aby pokonać III Rzeszę, jej szlak bojowy prowadził przez ziemie polskie: Lublin, przyczółek magnuszewski, Łódź i Poznań. Szczególnie ciężkie walki 39 Gwardyjska Dywizja Strzelecka dowodzona przez gen. płk. Jefima Marczenkę stoczyła o Poznań, a zdobycie go 4 lutego 1945 roku kończyło okupację niemiecką na terenie miasta. W tym czasie 39 Gwardyjska Dywizja Strzelecka wchodziła w skład 28 Korpusu Strzeleckiego razem z którym forsowała rzekę Odrę.
Stolicę III Rzeszy zdobywała w składzie 4 Gwardyjskiego Korpusu Strzeleckiego z 8 Gwardyjskiej Armii w ramach oprercji berlińskiej. Za bohaterstwo w walkach o Berlin odznaczona została Orderem Lenina. Po zakończeniu wojny pozostała na terytorium Niemieckiej Republiki Demokratycznej.
Dowódcy dywizji gen. mjr Stiepan Gurjew (01.08.1942 - 30.04.1943) gen. mjr Wasilij Leszinin (01.04.1943 - 31.12.1943) Iwan Siemienow (01.12.1943 - 31.12.1943) płk Siergiej Kamynin (01.01.1944 - 29.02.1944) płk Wiktor Sztrigoł (17.02.1944 - 08.08.1944) gen. płk Jefim Marczenko (01.08.1944 - 31.05.1945)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Gwardyjskie dywizje piechoty radzieckiej Kategoria:Radzieckie jednostki piechoty utworzone w 1942 Kategoria:Jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1991 Kategoria:Jednostki wojskowe odznaczone Orderem Lenina