Eugeniusz Bilski (ur. 17 marca 1925 w PoznaniuLaureaci Statuetki Złotego Hipolita. Eugeniusz Bilski (dostęp 29.10.2023), zm. 12 kwietnia 2017Nekrolog w Głosie Wielkopolskim (dostęp 29.10.2023)) – polski profesor nauk rolniczych w zakresie agronomii, doświadczalnictwa, hodowli roślin, nasiennictwa i statystyki matematycznej
Eugeniusz Bilski po okupacji niemieckiej podjął naukę w Gimnazjum Męskim w Ostrowie Wielkopolskim klasie licealnej o profilu przyrodniczym. Świadectwo dojrzałości otrzymał 8 lipca 1946Krystian Niełacny. Bilski Eugeniusz Józef. [w:] Nauczyciele, absolwenci, wychowankowie 1945–1950. Stowarzyszenie Wychowanków Alma Mater Ostroviensis przy I Liceum Ogólnokształcącym w Ostrowie Wielkopolskim. Ostrów Wielkopolski 2006.. Bezpośrednio po maturze studiował na Wydziale Rolniczo-Leśnym Uniwersytetu Poznańskiego, gdzie w 1951 uzyskał dyplom magistra inżyniera. Wiedzę matematyczną uzupełnił na studiach matematycznych (1953–1956) na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii tej uczelni. Stopień doktora otrzymał w 1964, a tytuł profesora – w 1979Maciej Roman Bombicki. Kto jest kim w Polsce nowego Millenium 2000−2002. Polska Narodowa Oficyna Wydawnicza 2004, s. 45. EAN 8389002019.
Pracował naukowo w Zakładzie Doświadczalnictwa Rolniczego i Biometrii Katedry Genetyki i Hodowli Roślin Uniwersytetu Poznańskiego, a po reorganizacji – w Katedrze Statystyki Matematycznej Wyższej Szkoły Rolniczej w Poznaniu, a także w Zakładzie Genetyki Roślin Polskiej Akademii Nauk w Poznaniu. Miał szerokie zainteresowania naukowe – zajmował się hodowlą i genetyką roślin, nasiennictwem i odmianoznawstwem rolniczym, a także statystyką matematyczną, biometrią i doświadczalnictwem. Był twórcą nowoczesnej oceny odmian roślin uprawnych w Polsce.
W latach 1949–1966 prowadził na kilku wydziałach ówczesnej Wyższej Szkoły Rolniczej w Poznaniu zajęcia z doświadczalnictwa rolniczego, biometrii i statystyki matematycznej oraz matematyki. W latach 1986–2002 prowadził wykłady z odmianoznawstwa rolniczego na Akademii Rolniczej w Poznaniu.
Był jednym z pomysłodawców i współtwórców Centralnego Ośrodka Badania Odmian Roślin Uprawnych w Słupi Wielkiej k. Poznania – od roku 1966 przez trzydzieści lat był jego pierwszym dyrektorem naczelnym. Z pełnym zaangażowaniem rozwijał ośrodek, wprowadził do praktyki doświadczalnej nowoczesny system badania, elektronicznego przetwarzania wyników oraz statystycznej i użytkowej oceny odmian roślin uprawnych. Sprawił, że placówka ta stała się w latach 70. i 80. XX wieku centrum naukowym i kulturalnym dla tamtejszej społecznościKarena Majewska. Nasz Profesor. „Średzki Kwartalnik Kulturalny” 1 (86), s. 57-65, 2018, a dzięki posiadanym komputerom – symbolem nowoczesnościCOBORU – symbol nowoczesności (dostęp 30.10.2023).
Opublikował 106 prac, w tym 5 podręczników i skryptów, 19 studiów i rozpraw oraz 60 prac oryginalnych i artykułów naukowych. Wiele prac dotyczy interakcji genotypowo-środowiskowej (rejonizacji) odmian różnych gatunków roślin uprawnych.
Odznaczenia Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1996) Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1987) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1974)
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1925 Kategoria:Zmarli w 2017 Kategoria:Polscy przedstawiciele nauk rolniczych Kategoria:Polscy naukowcy Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Nauczyciele akademiccy uczelni w Poznaniu