Licinio Refice (ur. 12 lutego 1883 w Patricy, zm. 11 września 1954 w Rio de Janeiro) – włoski kompozytor i dyrygent, ksiądz katolicki.
Życiorys Uczył się w gry na organach i kompozycji w Liceo di Santa Cecilia w Rzymie, gdzie jego nauczycielami byli Ernesto Boezi, Stanislao Falchi i Remigio Renzi. W 1910 roku uzyskał dyplom, w tym samym roku przyjął święcenia kapłańskie. Od 1910 do 1950 roku był wykładowcą w Scuola Pontificia Superiore di Musica Sacra. W latach 1911–1947 pełnił ponadto funkcję kapelmistrza w bazylice Matki Bożej Większej.
Jako dyrygent występował gościnnie w krajach europejskich, Ameryce Północnej i Południowej. Zmarł na scenie w trakcie prowadzenia przedstawienia swojej opery Cecilia.
Ważniejsze kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Opery Cecilia (1922–1923, wyst. Rzym 1934) Margherita da Cortona (wyst. Mediolan 1938)
Utwory orkiestrowe poemat symfoniczny Il trittico francescano (1925)
Utwory wokalne oratorium La Cananea (1910) oratorium Maria Magdalena (1914) oratorium Martyrium S. Agnetis Virginis (1919) oratorium Trittico Francescano (1926) kantata La vedova di Naim (1912) Stabat Mater (1917) Te Deum (1918) Missa Jubilaei na 6 głosów (1925)
Przypisy
Kategoria:Włoscy kompozytorzy Kategoria:Włoscy dyrygenci Kategoria:Włoscy duchowni katoliccy Kategoria:Urodzeni w 1883 Kategoria:Zmarli w 1954