thumb|Aparat do fluoroskopii thumb|Funkcja połykania papki cieniującej w prawidłowym przełyku Fluoroskopia lub prześwietlenie () – technika obrazowania wykorzystująca ciągłą wiązkę promieni rentgenowskich do uzyskiwania ruchomych obrazów (film rentgenowski) wnętrza obiektu w czasie rzeczywistym. Obraz przesyłany jest do monitora, dzięki czemu można obserwować poszczególne części ciała i ich ruch. W swoim podstawowym zastosowaniu obrazowania medycznego fluoroskopia pozwala chirurgowi zobaczyć wewnętrzną strukturę i funkcję organów pacjenta, dzięki czemu można na przykład obserwować pompowanie serca lub ruch połykania. Jest to przydatne zarówno w diagnostyce, jak i terapii i stosowane jest w radiologii ogólnej, radiologii interwencyjnej i chirurgii sterowanej obrazem, np. usuwanie ciała obcego z głębokich tkanek w celu jego lokalizacjiMark H. Beers, Robert S. Porter, Thomas V. Jones, Justin L. Kaplan, Michael Berkwits(Redaktorzy): The Merck Manual-Podręcznik diagnostyki i terapii. Elsevier Urban&Partner, 2006, s. 3479, język polski, .
Zastosowanie Najczęściej stosuje się ją z środkami cieniującymi podczas: koronarografii i przezskórnej interwencji wieńcowej z podaniem środka cieniującego przez cewnik bezpośrednio do tętnicy wieńcowej; badania elektrofizjologicznego; badania czynnościowego przełyku z podaniem środka cieniującego z barem w formie napoju lub badania końcowego odcinka przewodu pokarmowego (lewatywa barowa); uwidocznienia dróg żółciowych i układu moczowego; cewnikowania serca; w chirurgii ortopedycznej, np. przy wymianie stawu biodrowego.
Przypisy
Kategoria:Radiologia Kategoria:Obrazowanie medyczne