Mortierella candelabrum Tiegh. & G. Le Monn. – gatunek grzybów należący do typu Mucoromycota.
Systematyka Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum Mortierella, Mortierellaceae, Mortierellales, Incertae sedis, Mortierellomycetes, Mortierellomycotina, Mucoromycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisali go w 1873 r. Philippe Édouard Léon Van Tieghem i Georges Le Monnier. Synonimy: Mortierella candelabrum var. depauperata Marchal 1891 Mortierella candelabrum var. stylospora Tiegh. & G. Le Monn. 1873.
Morfologia Grzyb mikroskopijny tworzący delikatną, pajęczynowato-wojłokowatą grzybnię, przeważnie bezbarwną. Sporangiofory o wysokości do 750 µm i grubości 50 µm. W ich dolnej części odgałęziają się łukowato gałązki tworzące rozgałęzienia do 4 lub 5 rzędu. Główne zarodnie o średnicy do 66 µm, bez kolumelli, z trwałą, nie rozpływającą się błonką. Powstają w nich kuliste, bezbarwne i gładkie zarodniki o średnicy 4–9 µm.
Występowanie i siedlisko W Polsce podano wiele jego stanowisk.
Grzyb nagrzybny, pasożyt, występujący na owocnikach grzyby kapeluszowych, zwłaszcza z rodzaju Amanita (muchomor). Na dolnej i górnej stronie ich kapeluszy tworzy pilśniowaty, błyszczący, biały, na środku lekko kremowy i cienki nalot. Jest także grzybem saprotroficznym, występującym na glebie, próchnicy, opadłych liściach i martwym drewnie i grzybem koprofilnym rozwijającym się na odchodach zwierzęcych.
Przypisy
Kategoria:Grzyby nagrzybne Kategoria:Grzyby koprofilne Kategoria:Mortierellomycetes Kategoria:Mykobiota Polski