Ernest Angelo (ur. 25 lutego 1898 w Brežicach, zm. po 29 lipca 1940) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 25 lutego 1898 w Brežicach, w ówczesnym Księstwie Styrii, w rodzinie Edwarda i Terezji z domu Morawek.

15 lipca 1915 we Lwowie jako uczeń wstąpił do Legionów Polskich. Został przydzielony do III batalionu 6 pułku piechoty. Walczył w szeregach 10., 11. i 12. kompanii tego batalionu. 27 maja 1916 awansował na sekcyjnego. 26 września 1917, po kryzysie przysięgowym, został wcielony do cesarskiej i królewskiej Armii, do 3. kompanii c. i k. batalionu strzelców polnych nr 18. 10 lipca 1918 zdezerterował. W przebraniu żołnierza rosyjskiego dotarł do Kijowa, a następnie na Kubań, gdzie wstąpił do rosyjskiej Armii Ochotniczej. Wziął udział w szkoleniu oddziału polskiego w stanicy paszkowskiej pod Jekaterynodarem. Po utworzeniu 4 Dywizji Strzelców Polskich został przydzielony do 13 pułku strzelców. Wziął udział we wszystkich walkach tego oddziału. W stopniu plutonowego dowodził plutonem i pełnił obowiązki szefa kompanii.

W czerwcu 1919, po połączeniu 13 pułku strzelców z 28 pułkiem piechoty, służył w 1. kompanii 28 pułku piechoty. W jego szeregach walczył na wojnie z Ukraińcami, a następnie na wojnie z bolszewikami. Jako sierżant dowodził plutonem, a następnie pełnił obowiązki dowódcy 1. kompanii. Wyróżnił się 16 lipca 1919 podczas forsowania rzeki Seret pod Szypowcami. 2 czerwca 1920 pod Kozianami został ciężko ranny. Po trzech tygodnia leczenia szpitalnego uciekł z transportu rekonwalescentów i wrócił do pułku na front. Ponownie wyróżnił się 16 sierpnia 1920 w walce pod wsią Mokre, będącej częścią bitwy pod Radzyminem. 13 października 1920 dowódca I batalionu, porucznik Jerzy Boski we wniosku na odznaczenie Orderem Virtuti Militari napisał:

Za ten czyn został 18 sierpnia 1920 na polu bitwy pod Radzyminem odznaczony Orderem Virtuti Militari przez dowódcę Frontu Północnego, generała broni Józefa Hallera.

Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako oficer zawodowy i kontynuował służbę w macierzystym pułku, który stacjonował w Łodzi. Uzupełnił wykształcenie w zakresie szkoły średniej. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu podporucznika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 271. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W listopadzie 1927 został przeniesiony do 84 pułku piechoty w Pińsku, w którym pełnił służbę na kolejnych stanowiskach: młodszego oficera kompanii, dowódcy kompanii, adiutanta batalionu, komendanta powiatowego Przysposobienia Wojskowego w Stolinie i dowódcy 8. kompanii w Łunińcu (1934). 2 kwietnia 1929 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1929 stopień kapitana w korpusie oficerów piechoty i 28. lokatą. Po 1935 został przeniesiony do 59 pułku piechoty w Inowrocławiu. W marcu 1939 pełnił służbę na stanowisku oficera placu Inowrocław. W kampanii wrześniowej 1939 służył w Oddziale III Sztabu Grupy Operacyjnej gen. bryg. Michała Tokarzewskiego-Karaszewicza. Uczestniczył w obronie Warszawy. Po kapitulacji załogi stolicy dostał się do niewoli niemieckiej (numer jeńca „787”). 29 lipca 1940 został przeniesiony z Oflagu XI A Osterode do Oflagu II B Arnswalde.

Był żonaty, miał córkę Danutę (ur. 27 kwietnia 1927).

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 2485 – 28 lutego 1921 Krzyż Niepodległości – 9 listopada 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Walecznych czterokrotnie nr 55117 – 1922 (po raz 1, 2, 3 i 4 „za udział w b. Legionach Polskich” oraz po raz 1 „za czyny bojowe w b. 4-ej Dywizji gen. Żeligowskiego”) Srebrny Krzyż Zasługi – 29 października 1938 „za zasługi w służbie wojskowej” Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Srebrny Medal za Długoletnią Służbę – 11 listopada 1938 Brązowy Medal za Długoletnią Służbę – 4 maja 1938 Srebrny Medal Waleczności 2 klasy odznaki Krzyż Pamiątkowy 6 pułku piechoty Legionów Polskich Odznaka pamiątkowa Organizacji Werbunkowo-Agitacyjnej nr 1221 Odznaka pamiątkowa 28 pułku strzelców kaniowskich nr 255 – 9 listopada 1926 Odznaka Strzelecka nr 83723

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Jeńcy Oflagu II B Arnswalde Kategoria:Kapitanowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie urodzeni w Brežicach Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem za Długoletnią Służbę (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Pamiątkowym 6 pułku piechoty Legionów Polskich Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (czterokrotnie) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Odznaką Strzelecką Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem za Długoletnią Służbę (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 28 Pułku Strzelców Kaniowskich Kategoria:Oficerowie 59 Pułku Piechoty Wielkopolskiej Kategoria:Oficerowie 84 Pułku Strzelców Poleskich Kategoria:Oficerowie Przysposobienia Wojskowego Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Waleczności Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1898 Kategoria:Zmarli w XX wieku Kategoria:Żołnierze 6 Pułku Piechoty Legionów Polskich (1915–1917) Kategoria:Żołnierze 13 Pułku Strzelców Polskich (AP we Francji) Kategoria:Nieznana data śmierci