mały|Kolonia anamorfy Thanatephorus cucumeris mały|5 kolonii Sclerotium delphinii na agarze marchewkowym. Na środku widoczne sklerocja mały|Zarodnikująca kolonia Ceratocystis resinifera
Kolonia – plecha lub grzybnia powstająca w hodowli grzybów na podłożu hodowlanym. Hodowlę taką nazywa się także kulturą. Wiele gatunków grzybów można na hodować w laboratorium na sztucznych podłożach. Zwykle robi się to zaszczepiając grzyba na dobranym podłożu na szalkach Petriego. Hodowla taka jest następnie przetrzymywana w stałej temperaturze w ciemności lub na świetle i systematycznie monitorowana. Ma duże znaczenie przy diagnostyce gatunku grzyba, często umożliwia też poznanie cech jego budowy i rozwoju, które nie są możliwe do zaobserwowania w naturze. Liczne badania z zakresu biologii molekularnej grzybów prowadzi się właśnie w oparciu o ich hodowlę na sztucznych podłożach. Często dany gatunek grzyba w różny sposób rozwija się na różnych podłożach, i to ma znaczenie diagnostyczne przy jego identyfikacji. Posiew grzybów na podłożu hodowlanym i obserwacja rozwoju jego kolonii mają często decydujące znaczenie w laboratoryjnej diagnostyce chorób wywołanych przez grzyby chorobotwórcze i grzybowych chorób roślin wywołanych przez grzyby pasożytnicze.
Przy opisie kolonii form drożdżopodobnych uwzględnia się następujące cechy: temperatura; rodzaj podłoża hodowlanego – często podawany skrótami, np. PDA; czas hodowli podawany w dniach; wielkość kolonii po określonym czasie hodowli – słownie lub przez podanie średnicy w mm; konsystencja sprawdzana ezą – sucha, lepka, śluzowata, mazista; kształt – okrągły, owalny, nieregularny itp.; brzeg – równy, falisty, postrzępiony itp.; pionowy rozwój – kolonia płaska, lekko wzniesiona, wypukła, stożkowata itp.; kolor – biały, kremowy, beżowy, żółty, barwa podłoża wokół kolonii, strefa przejaśnienia wokół niej itp.; przejrzystość – przejrzysta, mętna, opalizująca, nieprzejrzysta; zapach – mydlany, kwaśny, piwny, miodowy, gnilny itp.; zachowanie w płynie fizjologicznym – łatwo lub trudno tworzy jednolitą zawiesinę, zawiesina jest grudkowata lub niejednorodna. Przy opisie kolonii grzybów strzępkowych (pleśni) uwzględnia się cechy: warunki hodowli – temperatura, na świetle lub w ciemności; przebieg hodowli – przebiega łatwo, trudno itp.; rodzaj podłoża hodowlanego – często podawany skrótami, np. PDA; czas hodowli podawany w dniach; wielkość kolonii po określonym czasie hodowli – słownie lub przez podanie średnicy w mm; powierzchnia – wełnista, włóknista, puszysta, zbita, skórzasta itp.; wygląd i barwa grzybni – biała, kremowa itp., zmiany barwy w czasie zarodnikowania; rewers grzybni – barwa i wygląd dolnej części grzybni przylegającej do szalki Petryego (czasami jest inny niż pozostałej części grzybni); kształt – okrągły, owalny, nieregularny itp.; strefowanie – niestrefowana lub koncentrycznie strefowana; struktury tworzone przez grzybnię – konidiomy lub owocniki, chlamydospory, sklerocja, zarodniki itp.; zarodnikowanie – obfite, umiarkowane, słabe, brak. Podobnie ocenia się również dolną, przylegającą do szalki Petriego powierzchnię kolonii (rewers).
Zobacz też Słownik mykologiczny
Przypisy
Kategoria:Budowa grzybów