Stefan Gajewski (ur. 25 grudnia 1917) – polski „Sprawiedliwy wśród Narodów Świata”.
Życiorys W trakcie II wojny światowej Stefan Majewski, mieszkaniec Warszawy, pomagał Żydom. Odwiedzał Celinę Lipczyńską, jedną z czterech sióstr, które przebywały po aryjskiej stronie miasta, nie chcąc trafić do getta. Pomógł jej i reszcie: siostrom o imionach Basia, Irena oraz Rosa. Gdy życie w małym mieszkaniu stało się nie do zniesienia, Gajewski, narażając się na duże ryzyko osobiste, przeniósł Irenę i jej matkę do Kazimierza Dolnego w dystrykcie lubelskim. Pomagał także żydowskim uchodźcom, kupując im żywność za swoje skromne zarobki robotnika i pomagał w uporządkowaniu ich spraw. W 1943 r. Gajewski poślubił Basię i nadal opiekował się jej rodziną. Kiedy w czasie Powstania Warszawskiego w 1944 r. w dom Lipczyńskich spadły bomby, Gajewski błąkał się z nimi wśród ruin Warszawy, nie odstępując od nich, nawet gdy cała ludność miasta została wywieziona do Pruszkowa. Gajewski trafił do obozu koncentracyjnego, a po wyzwoleniu w styczniu 1945 r. wyemigrował wraz z żoną Basią do Stanów ZjednoczonychStefan Gajewski, Instytut Yad Vashem..
18 listopada 1992 r. Instytut Jad Waszem uhonorował Stefana Gajewskiego medalem „Sprawiedliwy wśród Narodów Świata”.
Przypisy
Bibliografia Księga Sprawiedliwych wśród Narodów Świata: ratujący Żydów podczas Holocaustu: Polska, red. I. Gutman, Kraków 2009
Kategoria:Polscy Sprawiedliwi wśród Narodów Świata Kategoria:Urodzeni w 1917 Kategoria:Ludzie związani z Warszawą