Pirolonitryna () – wielofunkcyjny organiczny związek chemiczny, lek przeciwgrzybiczy.
Historia Pirolonitryna została wyizolowana ze szczepu Pseudomonas pyrrocinia przez zespół japońskiego mikrobiologa doktora Keia Arimy na Uniwersytecie Tokijskim w 1964 roku.
Mechanizm działania Pirolonitryna łączy się z fosfolipidami błony komórkowej, powodując jej nieodwracalne uszkodzenie, hamuje również oddychanie komórkowe, syntezę białek i kwasów nukleinowych.
Zastosowanie Pirolonitryna jest stosowana w następujących wskazaniach: grzybice międzypalcowe (np. stopa atlety), grzybica obrębna pachwin, grzybica skóry (np. łupież pstry), grzybica paznokci, łupież rumieniowy z nadkażeniem grzybiczym. Działa grzybostatycznie na: Trichophyton rubrum, Trichophyton mentagrophytes, Trichophyton tonsurans, Microsporum audouinii, Epidermophyton floccosum, Malassezia furfur oraz Candida albicans.
Nie stwierdzono występowania oporności na lek.
Działania niepożądane Pirolonitryna może powodować podrażnienie skóry oraz nadwrażliwość kontaktową pod postacią charakterystycznych zmian przypominających rumień wielopostaciowy.
Przypisy
Kategoria:Antybiotyki Kategoria:Leki przeciwgrzybicze Kategoria:Nitrobenzeny Kategoria:Pirole Kategoria:Związki chloroaromatyczne