Laudańscy herbu Jastrzębiec – polski ród szlachecki, wywodzący się prawdopodobnie z powiatu upickiego, występował również w księstwie żmudzkim i w województwie wileńskim.

Nazwisko Nazwisko Laudański miało prawdopodobnie i obejmowało kilka różnych rodzin lub nawet rodów. Mogą o tym świadczyć często dodawane do niego przydomki (Stegwił, Stegwiłł, Szegajło, Szejgwił, Gotowt) oraz inne nazwy osobowe (Chrzczonowicz, Pacowicz, Rukujż).

W dawnych czasach nazwiska tej samej rodziny bywały zapisywane w różnych wariantach, ponieważ jednolita zasada ortografii nie była jeszcze ustalona, a formę pisowni kształtowały różne czynniki historyczne. Rodzina Laudańskich używała również form nazwiska Lawdański oraz Liawdański.

Historia Grzegorz Błaszczyk twierdzi, że „przynajmniej niektórzy” Laudańscy wywodzą się z powiatu upickiego. Najwcześniej byli notowani w okolicach szlacheckich Sabany na Pomuszu, Rajuny na Upicie i Żojbiszki Wołoczkiszki. W XVI wieku pojawili się na Żmudzi, gdzie Marcin Laudański, syn Bartłomieja, nabył część majątku Kroże i dwóch chłopów w Upojniach we włości kroskiej. W kolejnych latach byli najliczniej notowani we włości wielońskiej, przede wszystkim w okolicy Liawda, na pograniczu z powiatem upickim.

Herb

Przy legitymacji Laudańscy podali za swój herb Jastrzębca. Niektórzy przedstawiciele rodu pieczętowali się jednak herbem własnym, który można uznać za odmianę Jastrzębca. Przedstawia on podkowę i przechodzący przez nią miecz lub krzyż, a pod nią półksiężyc. Herb ten przedstawił Wiktor Wittyg na podstawie pochodzącej z 1798 roku pieczęci Grzegorza Laudańskiego, ziemianina ze Żmudzi. Używał go także Antoni Laudański, pisarz grodzki rosieński w 1797 roku, rotmistrz kawalerii narodowej i pisarz grodzki żmudzki w 1798, wreszcie prezydent Sądu Głównego w departamencie 2 guberni wileńskiej w 1816.

Istnieli także Lawdańscy herbu Zagłoba.

Znani przedstawiciele

Piotr Steygwiłł-Laudański (zm. 1681) – oboźny upicki, elektor Jana III Sobieskiego. Stanisław Stejgwił-Laudański (żył w XVII w.) – stolnik brzeskolitewski i podstoli wendeński, kilkukrotny poseł.

Przypisy

Bibliografia

!