Ulica Włóczków – ulica w Krakowie, w dzielnicy VII Zwierzyniec, na Półwsiu Zwierzynieckim.

Łączy ulicę Kornela Ujejskiego z ulicą Tadeusza Kościuszki.

Charakterystyka Ulica Włóczków jest drogą gminną o nr 603568 K. W systemie Krajowego Rejestru Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju ulica widnieje pod numerem 24533, natomiast kod pocztowy dla wszystkich adresów wzdłuż ulicy Włóczków to 30-103.

Na całej swojej długości ulica przebiega przez obszar Półwsia Zwierzynieckiego, i tym samym leży na terytorium współczesnej krakowskiej dzielnicy VII Zwierzyniec. Łączy ulicę Kornela Ujejskiego z ulicą Tadeusza Kościuszki.

Historia Ulica ma historię sięgającą co najmniej początków XX wieku. Zanim jednak powstała jako droga miejska, teren ten pełnił zupełnie inne funkcje. W pierwszej połowie XIX stulecia znajdowały się tutaj ziemne umocnienia obronne, które według szacunków wzniesiono między 1796 a 1802 rokiem. Materialnym śladem tego okresu pozostaje do dziś kolumna z kapliczką, usytuowana przy wylocie ulicy, która wyznacza miejsce dawnej bramy łączącej się z rogatką Zwierzyniecką. Gdy fortyfikacje utraciły swoje militarne znaczenie (co nastąpiło mniej więcej w połowie XIX wieku) zostały zastąpione nowocześniejszą infrastrukturą obronną.

Sama ulica istniała w obecnym kształcie jeszcze przed włączeniem Półwsia Zwierzynieckiegodo administracyjnych granic Krakowa, a jej obecne miano zostało formalnie zatwierdzone uchwałą Rady Miejskiej w 1912 roku.

Źródłosłów nazwy sięga okresu średniowiecza i wiąże się z bractwem zwierzynieckich włóczków – specyficzną grupą zawodową trudniącą się transportem drewna rzeką Wisłą. Bractwo dysponowało ponadto przywilejem tzw. stróży rybnej, co potwierdzają dokumenty z 1610 roku. Włóczkowie osiedlali się przede wszystkim na Zwierzyńcu i Smoleńsku; tradycja przypisuje im również związek z krakowską legendą o lajkoniku.

Pod koniec XX wieku plac przy ulicy zajmował parking samochodowy, na którym 10 października 1991 roku w godzinach wieczornych doszło do zabójstwa piosenkarza Andrzeja Zauchy i postrzelenia aktorki Zuzanny Leśniak przez francuskiego reżysera Yves'a Goulais. W wyniku postrzału artysta zginął na miejscu, a ciężko ranna aktorka zmarła w Szpitalu im. Jana Pawła II.

Zabudowa Budynki, które tworzą zabudowę ulicy Włóczków stanowią głównie kamienice, domy, wille oraz biurowiec, wzniesione głównie w okresie poprzedzającym wybuch II wojny światowej oraz czas po jej zakończeniu. Za projekty budynków, tworzących pierzeje ulicy odpowiadali min. Wojciech Buliński, Natalia Stańko, Juliusz Eintracht, Prot Komornicki, Samuel Wexner czy Henryk Jakubowicz.

Obiekty wpisane do gminnej ewidencji zabytków:

ul. Włóczków (ul. Kazimierza Morawskiego 5, Władysława Syrokomli 10) – biurowiec „Biprocemwap”, proj. Wojciech Buliński, Natalia Stańko, 1959–1966; ul. Włóczków 20 (ul. Michała Stachowicza 1) – willa z ogrodem lub kamienica murowana, ok. 1930; ul. Włóczków (ul. Kornela Ujejskiego 12) – kamienica murowana, proj. Juliusz Eintracht, 1938–1939; ul. Włóczków 22 (ul. Kornela Ujejskiego 15) – kamienica murowana, proj. Prot Komornicki, 1938; ul. Włóczków 11a – kamienica murowana, Samuel Wexner, Henryk Jakubowicz, 1937–1938. Około 1985 roku wykonano adaptację poddasza budynku.

Galeria

Przypisy

Kategoria:Półwsie Zwierzynieckie Włóczków