mały|Pejzaż pędzla Soroki Grigorij Wasiljewicz Soroka, (ur. w wiosce Pokrowskoje w guberni twerskiej, zm. tamżeInstituut Kunstgeschiedenis .) – rosyjski malarz.
Życiorys Soroka był chłopem pańszczyźnianym należącym do rodziny Milukowów. Za zgodą swych właścicieli w latach 1842–1843 uczył się malarstwa w bezpłatnej szkole malarstwa dla dzieci chłopskich ufundowanej i prowadzonej przez Aleksieja Wenecjanowa, z którym i później okresowo współpracowałMucha 2016.Подушков Д. Л., 2003: Сорока Г. В. – творческий символ удомельской земли. 180 лет со дня рождения. Удомельская старина: Альманах, № 33 ..
Po powrocie ze szkoły, z polecenia swojego właściciela, oprócz malowania pracował w dworskich dobrach jako sadownik. W roku 1852 ożenił się z pańszczyźnianą chłopką Aleksandrą, z którą miał dwóch synów: Konstantina i Aleksandra oraz córkę Jekatierinę.
W wyniku reformy uwłaszczeniowej z 1861, podobnie jak wszyscy chłopi pańszczyźniani, uzyskał wolność osobistą. Jako człowiek piśmienny zaangażował się w pisania skarg w imieniu miejscowych chłopów na ich dotychczasowego pana. Doprowadziło to w 1864 r. do wniesienia przez dziedzica skargi sądowej przeciwko Soroce, którego oskarżono o pomówienie i skazano na chłostę oraz miesiąc aresztu. Upokorzony wyrokiem artysta popełnił samobójstwoMucha 2016, s. 43..
Tworzył pejzaże i portrety, a pod koniec życia także freski w cerkwiach i liczne ikony.
Trzy portrety pędzla G. Soroki znajdują się w kolekcji ErmitażuStrona Ermitażu ., cztery inne obrazy tego artysty oraz jego autoportret są w zbiorach Państwowego Muzeum RosyjskiegoStrona Państwowego Muzeum Rosyjskiego ., które posiada także album 16 rysunków Soroki przedstawiających portrety służby dworskiej z majątku Milukowów i innych ziemian. Jego obrazy posiada także miejscowe muzeum w Twerze.
Przypisy
Bibliografia Mucha B. 2016: Artyści pańszczyźniani w Rosji. Rusycystyczne Studia Literaturoznawcze, 26, s. 42, 43.
Kategoria:Rosyjscy malarze Kategoria:Urodzeni w 1832 Kategoria:Zmarli w 1864