Szpekuchy (Speckkuchen, Speck-kuchen, reg. kowieński: szpekucha) – pieczone pierogi z ciasta drożdżowego z farszem ze słoniny. Potrawa kuchni kresowej, jak podaje Melchior Wańkowicz – typowo litewska. Znana też w innych regionach Polski. Podawało się je do barszczu czerwonego z suchą kiełbasą.
Jak pisała Elżbieta Kiewnarska, szpekuchy mają swoje korzenie w kuchni Niemców bałtyckich. W języku niemieckim oznacza placek (zapiekankę) ze słoniną lub boczkiem.
Wincenta Zawadzka w swojej książce Kucharka litewska podała następujący przepis:
W wydanym jeszcze w XIX wieku Praktycznym kucharzu warszawskim zamieszczono przepis na szpekuchy (Speck-kuchen) z dodatkiem rodzynek:
Podobną recepturę podała m.in. Lucyna Ćwierczakiewiczowa w 365 obiadów za pięć złotych. Nadzienie według jej przepisu składa się ze lekko przesmażonej słoniny, przesmażonej cebuli i czarnych rodzynek. Wyrośnięte ciasto nadziewa się, zawija w pierogi i po ponownym podrośnięciu wypieka w piecu.
Przypisy „Pierogi ze słoniną, zwane «Speckkuchen»” w książce kucharskiej Kuchnia polska (1912)
„Speck-kuchen” w książce kucharskiej Kucharka litewska (1913) Wincenty Zawadzkiej
Kategoria:Kuchnia litewska Kategoria:Kuchnia polska Kategoria:Pierogi Kategoria:Wypieki Kategoria:Kresy Wschodnie