Eugenia Kobylińska-Masiejewska (ur. 27 listopada 1894 w Wilnie, zm. 26 lutego 1974 w Gdańsku) – polska poetka i prozaiczka.
Życiorys Urodziła się w Wilnie (wówczas pod zaborem rosyjskim), w rodzinie stolarza Jana (zm. 1910), stolarza, i Marii z Iwaszkiewiczów (zm. 1940), krawcowej. Ukończyła w 1911 rosyjskie ośmioklasowe gimnazjum Prozorowej w Wilnie, w klasie o profilu pedagogicznym. Następnie od 1912 studiowała na Wydziale Prawa Uniwersytetu w Petersburgu. Działała w konspiracyjnym Związku Młodzieży Postępowo-Niepodległościowej, za co w 1913 była aresztowana i oddana pod nadzór rosyjskiej policji. W 1918 uzyskała dyplom nauczycielski na Uniwersytecie im. Stefana Batorego w Wilnie i podjęła pracę jako nauczycielka. Uczyła języka polskiego oraz historii w Gimnazjum im. Joachima Lelewela i Gimnazjum im. Adama Mickiewicza.
Jako poetka zadebiutowała w 1914 roku. Jej debiutancki wiersz ukazał się w „Kurierze Wileńskim”. W tym samym roku związała się z kręgiem Ferdynanda Ruszczyca i jego nieoficjalnym Kołem Artystycznym. W okresie międzywojennym publikowała wiersze i prozę w różnych czasopismach literackich, m.in. w „Słowie”, w latach 1930–1937 współpracowała z „Bluszczem” i stale z „Kurierem Wileńskim”, gdzie w latach 1934–1939 redagowała rubrykę „Kobieta ma głos”.
W 1930 została przyjęta do Związku Zawodowego Literatów Polskich (od 1949 Związek Literatów Polskich).
W czasie II wojny światowej przebywała w Wilnie, gdzie pracowała jako nauczycielka w tajnej oświacie.
Po wojnie, w 1945 osiedliła się w Gdańsku, gdzie pracowała jako nauczycielka języka polskiego i literatury, m.in. w II Gimnazjum i Liceum i w Szkole Podstawowej nr 33. W 1949 przeszła na emeryturę. W latach 1953–1957 była radną Wojewódzkiej Rady Narodowej (pracowała w komisji oświaty), pełniła też funkcję prezesa Zarządu Oddziału Wojewódzkiego „Caritas” i współpracowała z miesięcznikiem „Caritas”. W okresie od 1958 do 1961 działała w Komitecie Obrońców Pokoju.
Publikowała swoje wiersze i utwory prozą w „Rejsach” (1951–1958), „Słówku” (1951, 1958) i „Dzienniku Bałtyckim” (od 1956).
Od 1918 była żoną matematyka Kazimierza Masiejewskiego. Matka Zygmunta Jana Wojdana (1920–2005), aktora, reżysera, autora sztuk scenicznych i poetę, twórcę Teatru Powszechnego im. Jana Kochanowskiego w Radomiu.
Zmarła w Gdańsku, pochowana 2 marca 1974 na cmentarzu Srebrzysko (rejon IX, kwatera KW III-1-11/10).
Twórczość Zbory poezji Druskienniki (1930) Błękitne piłki (1931) Jesienna miłość (1932) W cieniu modrzewia (1932) Moja matka (1937) Szare kamienie śpiewają (1939)
Powieści Utopiona lalka: Erotyk nadmorski (1929) Kłopoty pani Niuśki (1932) Świat w szkole. Pamiętnik nauczycielki (1933) Złote schody (1934) Niespodzianki małżeństwa (1937) Pamiętnik nauczycielki (1936) Wielki tydzień (1939) Córki chcą inaczej (1966) Masia. Opowieść prawdziwa (1971) Kłopoty z prababką (1972)
Powieści dla młodzieży Rysiek z Belmontu (1939) Jak Ib odkryła Nowy Ląd (1948) Źródło:.
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi (1957) Srebrny Krzyż Zasługi (1939) Srebrny Wawrzyn Akademicki (1938) „za szerzenie zamiłowania do literatury polskiej”. Odznaka honorowa „Zasłużonym Ziemi Gdańskiej” Odznaka „Za Zasługi dla Gdańska” Źródło:.
Nagrody i odznaczenia Nagroda w konkursie Księgarni św. Wojciecha za powieść Wielki tydzień (1939)
Przypisy
Kategoria:Członkowie Polskiego Komitetu Obrońców Pokoju Kategoria:Członkowie Unii Stowarzyszeń Polskiej Młodzieży Niepodległościowej Kategoria:Członkowie Związku Literatów Polskich (Polska Rzeczpospolita Ludowa) Kategoria:Odznaczeni odznaką honorową „Zasłużonym Ziemi Gdańskiej” Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Wawrzynem Akademickim Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku Kategoria:Polscy pisarze dwudziestolecia międzywojennego Kategoria:Polscy pisarze współcześni Kategoria:Polscy poeci XX wieku Kategoria:Polscy prozaicy XX wieku Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Zmarli w 1974