Edward Gustaw Brisch, także Edaard Gustave Brisch i Edward G. Brisch (ur. 8 stycznia 1901 w Łodzi, zm. 9 kwietnia 1960 w Toledo) – polsko-brytyjski inżynier mechanik. Twórca klasyfikacji Brischa.
Życiorys Zdał maturę w Gimnazjum im. Mikołaja Kopernika w Łodzi w 1918 rokuNasz wiek. Gimnazjum i Liceum imienia Mikołaja Kopernika w Łodzi 1906–2006. Zarys historyczny. Wspomnienia, Henryk Władysław Skorek (red.), Łódź: I Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Kopernika w Łodzi i Stowarzyszenie Wychowanków Gimnazjum i Liceum im. Mikołaja Kopernika w Łodzi, 2006, s. 484, ISBN 83-908655-0-5., a następnie ukończył studia inżynierskie na Politechnice Warszawskiej, a później na Uniwersytecie w Tuluzie. Następnie przez 8 lat pracował jako inżynier w Warszawie, w tym m.in. jako zastępca głównego projektanta w Zakładach Mechanicznych URSUS S.A. (1926–1929) oraz kierownik warszawskiej oddziału Citroëna, a także inżynier odpowiedzialny za rozwój produkcji krajowej w Państwowych Zakładach Inżynierii (1932–1934), jako specjalista od pojazdów opancerzonych. Następnie prowadził własne przedsiębiorstwo consultingowe w Warszawie i w Paryżu.
Przed II wojną światową wyjechał do Anglii, gdzie pracował w Ministerstwie Zaopatrzenia w Departamencie Konstrukcji Czołgów. Latem 1939 roku odwiedzał rodzinę w Polsce. Aresztowany przez okupantów niemieckich – uciekł na Łotwę. W 1941 roku Brytyjskie Ministerstwo Wojny, firma Vickers oraz Stafford Cripps – ambasador Wielkiej Brytanii w ZSRR, zaangażowały się w pomoc w przyjeździe Brischa do Anglii, celem wsparcia brytyjskiego przemysłu wojennego. W wyniku działań wojennych – postępującego frontu niemieckiego – jego podróż do Liverpoolu odbyła się poprzez Rygę, Moskwę, Chongqing, Rangun, Bombaj i wyniosła około 40 000 km. Brisch pozostawił po sobie notatki z podróży w języku polskim, z których zachowało się 7 pierwszych stron.
W 1942 roku ponownie podjął pracę w Departamencie Konstrukcji Czołgów oraz pracował w szkole technicznej Ministerstwa Wojny. W 1947 założył w Londynie firmę doradczą EG Brisch and Partners. Swoją działalnością firma obejmowała kraje europejskie, a także Indie i Stany Zjednoczone, gdzie Brisch otworzył oddział w Cleveland (1956) oraz w Toledo. Firma Brischa realizowała zlecenia m.in. dla: Owens-Illinois Glass, , General Electric i Underwood Company. W 1957 roku Brisch przeniósł się z rodziną z Oxshott w Surrey i osiedlił się w Toledo. Brisch był członkiem brytyjskich i amerykańskich towarzystw technicznych, członkiem Royal Society of Arts, w Londynie i Toledo Torch Clubu. Był autorem kilku prac naukowych.
Życie prywatne Był synem Leopolda (1858–1927) i Zofii Brisch (1866–1941). Był dwukrotnie żonaty. Jego pierwsza żona zginęła w getcie warszawskim. Drugą żoną została pielęgniarka opiekująca się nim w szpitalu – Susan Rogers (1920–2018). Miał z nią syna Geralda oraz córki Jennifer i Jill. W Birmie podczas podróży Brisch nabawił się infekcji płuc. Po przybyciu do Anglii przeszedł . W wyniku choroby i zabiegu stał się podatny na kolejne infekcje. Zmarł w 1960 roku na zapalenie płuc.
Klasyfikacja Brischa Opracowaną przez niego w latach 50. XX w. innowacją była Klasyfikacja Brischa – system klasyfikacji materiałów i części. System klasyfikacji wprowadzono dla celów przemysłu inżynieryjnego oraz budownictwa, każdy przedmiot, wykonana praca i wyposażenie miały w nim swój identyfikacyjny numer klasyfikacyjny, oparty na kodzie podstawowym zgodnym z jego podstawowymi cechami elementu takimi jak wymiary i kształt oraz kodzie wtórnym zgodnie z jego cechami przetwarzania.
Publikacje A New Dragon for St. George, Institution of Production Engineers Journal, t. 33 (3), marzec 1954 Adaptation of the U.D.C. Form of Notation to Punched Card Techniques, „Royal Society Scientific Information Conference Report”, 1948 Brisch Building Classification: Prepared for the British Building Documentation Committee, E.G. Brisch and Partners Maximum ex minimo, „Institution of Production Engineers Journal”, t 33 (6), 1954 Production Classification Methods, „Industrial Engineering Handbook”, Nowy York 1956 Simplification and Atandardisation for Automation, „Institution of Production Engineers Journal”, t. 36 (9), wrzesień 1957 Special Purposes Classification, 1955 Subject Analysis in Eighty-one Concepts, „Aslib”, t. 1 (3), 1955 Standardization Practice, „Engineering Inspection”, wrzesień 1953 Standardization Without Tears, „Manager”, t. 19, 1951
Przypisy
Kategoria:Brytyjscy inżynierowie Kategoria:Polscy inżynierowie mechanicy Kategoria:Urodzeni w 1901 Kategoria:Ludzie urodzeni w Łodzi Kategoria:Absolwenci I Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Kopernika w Łodzi Kategoria:Absolwenci Politechniki Warszawskiej Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu w Tuluzie Kategoria:Ludzie związani z Toledo (Ohio) Kategoria:Ludzie związani z Londynem Kategoria:Przedsiębiorcy II Rzeczypospolitej Kategoria:Brytyjscy przedsiębiorcy Kategoria:Zmarli na zapalenie płuc Kategoria:Zmarli w 1960