145 Dywizja Strzelecka () – dywizja piechoty Armii Czerwonej.
Dywizja była formowana dwukrotnie, pierwszy raz w 1939. We wspomnianym roku wchodziła w skład 24 Korusu Piechoty i wraz z wojskami III Rzeszy i Słowacji od 17 września brała udział w ataku na Polskę. Po ataku III Rzeszy na Związek Radziecki w składzie 92 Korpusu Piechoty uczestniczyła w walkach przeciw armii niemieckiej. W dniu 3 sierpnia 1941 została otoczona. W czasie wyjścia z kotła poniosła znaczne straty, co miało wpływ na jej rozwiązanie.
W tym samym roku została utworzona ponownie, i wzięła udział m.in. w Operacji Bagration. Za waleczność i wzorowe wykonywanie zadań w czasie walk pod Witebskiem, 22 września 1944 została odznaczona Orderem Czerwonego Sztandaru.
Dowództwo dywizji Dowódcy: płk Aleksandr Wołchin (01.08.1939 - 31.08.1941), gen. mjr Fiodor Wołkow (01.01.1942 - 31.08.1943), ppłk Leonid Socziłow (07.04.1944 - 26.04.1944), gen. mjr Piotr Dibrowa (26.04.1944 - 23.09.1944), gen. mjr Władimir Gorbaczow (01.09.1944 - 31.03.1945). Szefowie sztabu: mjr Galaktion Sucharulidze.
Struktura organizacyjna 599 pułk piechoty 729 pułk piechoty 277 pułk artylerii i inne pododdziały.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Radzieckie oddziały wojskowe z okresu II wojny światowej Kategoria:Radzieckie dywizje piechoty Kategoria:Radzieckie dywizje strzeleckie z okresu kampanii wrześniowej Kategoria:Radzieckie jednostki piechoty utworzone w 1939 Kategoria:Radzieckie jednostki piechoty rozwiązane w 1941 Kategoria:Radzieckie jednostki piechoty utworzone w 1941 Kategoria:Radzieckie jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1945 Kategoria:Jednostki wojskowe odznaczone Orderem Czerwonego Sztandaru