Zbigniew Kościów (ur. 23 stycznia 1929 w Brodach, zm. 13 marca 2026) – polski pisarz i pedagog muzyczny, badacz kultury muzycznej polskich Ormian i Serbołużyczan.
Życiorys Syn Stanisława, żołnierza Legionów Polskich zamordowanego przez NKWD w 1940 roku, oraz nauczycielki Wandy z d. Krynickiej. W 1945 roku osiadł wraz z matką i rodzeństwem w Opolu, egzamin dojrzałości zdał w 1948 roku w opolskim II Państwowym Liceum i Gimnazjum w Opolu przy ul. Le Ronda. Studiował botanikę u prof. Stefana Macki na Uniwersytecie Wrocławskim, jednak całe swoje późniejsze życie zawodowe związał z muzyką. Od 1954 do 1995 roku wykładał przedmioty teoretyczne oraz grę na fortepianie i organach w szkołach muzycznych. W latach 1972–1992 publikował cykl felietonów muzycznych „Kontrapunkty” na łamach miesięcznika Opole. Od 1963 do 1981 roku współpracował z Polskim Radiem Opole. W latach 1981–1984 był prezesem Opolskiego Towarzystwa Muzycznego.
Publikował artykuły na łamach Poglądów, Ruchu Muzycznego, Tygodnika Powszechnego i Gościa Niedzielnego, a także w łużyckich czasopismach Rozhled, Nowa Doba i Serbskie Nowiny. Opublikował m.in. prace Muzyka polskich Ormian (Opole 1977), Opolska kultura muzyczna (Opole 1977), O muzyce armeńskiej (Opole 1990), Brody: przypomnienie kresowego miasta (Opole 1993), Muzyka Połabian i Łużyczan (Opole 1999), Korla August Kocor: zarys biografii (Opole 2005). Wydał także biografie Meyerbeera, Brucknera, Honeggera, Chaczaturiana, Bizeta, Wolfa.
Otrzymał Nagrodę Artystyczną Wojewody Opolskiego (1994) oraz nagrodę „Myto Domowiny” Związku Serbów Łużyckich Domowina (2004).
Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (1977) i Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1989).
Przypisy
Kategoria:Polscy muzykolodzy Kategoria:Polscy pedagodzy muzyczni Kategoria:Ludzie urodzeni w Brodach Kategoria:Ludzie związani z Opolem Kategoria:Urodzeni w 1929 Kategoria:Zmarli w 2026