mały mały Clitocybe barbularum (Romagn.) P.D. Orton – gatunek grzybów z rzędu pieczarkowców (Agaricales).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Clitocybe, Clitocybaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy takson ten opisał w 1952r. Henri Charles Louis Romagnesi, nadając mu nazwę Omphalia barbularum. Obecną nazwę nadał mu Peter Darbishire Orton w 1960 r. Synonimy: Omphalia barbularum Romagn. 1952 Omphalina barbularum (Romagn.) Bon 1975.
Morfologia Kapelusz O średnicy do 2,5, pępkowaty, higrofaniczny, brązowokremowoszary, ale barwa zależy od stopnia wilgotności (jest jaśniejsza przy suchej pogodzie, ciemniejsza przy wilgotnej pogodzie), w każdym razie ciemniejsza w środku. Blaszki: Lekko zbiegając na trzon, białawe lub bladobrązowo-szare. Trzon O wysokości do 3 cm, bez bulwy. Miąższ Cienki, białawy, o mącznym zapachu. Gatunki podobne Jest bardzo podobny do rodzaju Omphalina, który ma gatunki o brązowawych czapkach. W obrębie rodzaju Clitocybe najbardziej podobna jest lejkówka pępkowata (Clitocybe umbilicata).
Występowanie i siedlisko Występuje głównie w Europie, poza nią podano pojedyncze stanowiska w USA i Rosji. Brak go w opracowanym w 2003 r. przez Władysława Wojewodę wykazie wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Po raz pierwszy jego stanowisko w Polsce podał T. Ślusarczyk w 2009 r.
Naziemny grzyb saprotroficzny. Występuje w lasach, szczególnie na terenach piaszczystych (wydmy), omszałych i wilgotnych.
Przypisy
Kategoria:Clitocybaceae Kategoria:Mykobiota Polski