Scybalocanthon – rodzaj chrząszczy z rodziny poświętnikowatych i podrodziny Scarabaeinae. Obejmuje 26 opisanych gatunków. Zamieszkują Amerykę Południową i południową Amerykę Centralną.
Morfologia thumb|350px|Przedstawiciele rodzaju. A: S. acrianus, B: S. adisi, C: S. aereus, D: S. arnaudi, E: S. chamorroi, F: S. federicoescobari, G i H: S. kaestneri, I: S. martinezi, J: S. papaxibe, K, L i M: S.pinopterus, N: S. pygidialis, O S. uniplagiatus Chrząszcze o ciele w zarysie owalnym z zaokrąglonym bokami, długości od 5,8 do 10,3 mm. Oskórek wierzchu ciała ma drobną, ziarenkowatą mikrorzeźbę.
Głowa ma przecinkowate w widoku grzbietowym oczy rozstawione na dwunastokrotność swojej szerokości oraz nadustek o równomiernie zakrzywionych krawędziach bocznych i zaopatrzonej w dwa małe, trójkątne, pośrodkowe ząbki krawędzi przedniej.
Dwukrotnie szersze niż dłuższe przedplecze ma skierowane ku przodowi i zaostrzone kąty przednie oraz zakrzywione dozewnętrznie, niekiedy z kątowym zagięciem krawędzie boczne. Przednia para odnóży ma golenie z trzema zębami bocznymi, w przypadku prawie wszystkich gatunków u samicy środkowy z nich jest tak samo odległy od obu pozostałych, u samca zaś bliższy wierzchołkowemu. Pozostałe pary odnóży mają uda o nieobrzeżonych krawędziach przedniej i tylnej oraz stopy o ukośnie na szczycie ściętym pierwszym członie krótkim, o połowę na zewnętrznej krawędzi krótszym niż następny. Odnóża pary środkowej mają golenie równomiernie łukowato odgięte ku ciału, zaś pary tylnej niemal proste. Pazurki wszystkich stóp pozbawione są ząbka u podstawy.
Odwłok ma zaokrąglone na szczycie pygidium co najwyżej niewyraźnym żeberkiem oddzielone od propygidium. Genitalia samca mają przynajmniej trochę niesymetryczne paramery. W endofallusie nieobecna jest lamella copulatrix, występuje natomiast okrągły z cienką granicą i rączkowatą wypustką skleryt peryferyjny prawy wyższy, różnorodnie ukształtowany skleryt peryferyjny frontolateralny, wydłużony i nieregularny w zarysie kompleks sklerytów osiowych i podosiowych, a czasem także krótki skleryt dodatkowy.
Ekologia i występowanie Owady te zasiedlają głównie lasy o różnym stopniu wilgotności.
Rodzaj neotropikalny, znany z Kostaryki, Nikaragui, Panamy, Kolumbii, Trynidadu i Tobago, Wenezueli, Surinamu, Gujany Francuskiej, Brazylii, Ekwadoru, Peru, Boliwii, Paragwaju i Argentyny. Zdecydowana większość gatunków występuje w regionach Amazonii, Mata Atlântica i Yungas. Tylko jeden gatunek wkracza do Ameryki Centralnej i tylko jeden znany jest z Paragwaju i Argentyny.
Taksonomia Takson ten wprowadzony został w 1948 roku przez Antonia Martíneza na łamach „Revista de la Sociedad Entomológica Argentina”. Na korzyść jego monofiletyzmu świadczą wyniki analizy filogenetycznej Claudii A. Mediny i innych z 2003 roku oraz cechy budowy genitaliów samców.
Do rodzaju tego zalicza się 26 opisanych gatunków:
Przypisy
Kategoria:Scarabaeinae Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1948 roku