Zasłonak gęsi (Cortinarius anserinus (Velen.) Rob. Henry) – gatunek grzybów należący do rodziny zasłonakowatych (Cortinariaceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Cortinarius, Cortinariaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisał go w 1920 r. Josef Velenovský, nadając mu nazwę Phlegmacium anserinus. W 1986 r. Robert Henry przeniósł go do rodzaju Cortinarius.
W 2026 Komisja ds. Polskiego Nazewnictwa Grzybów Polskiego Towarzystwa Mykologicznego zarekomendowała używanie nazwy zasłonak gęsi.
Morfologia Kapelusz Średnica do 5 cm, kształt wypukły. Jest niehigrofaniczny. Powierzchnia lepka,, ochrowa lub żółtawa, przy brzegu jaśniejsza, z fioletowymi włókienkami osłony. Blaszki Wąsko przyrośnięte, początkowo fioletowe, potem płowobrązowe. Trzon Cylindryczny z wyraźnie obrzeżoną bulwą, na której brzegu występują skąpe resztki ochrowej osłony. Powierzchnia sucha, jasnofioletowa z przylegającymi, białymi włókienkami. Zasnówka biała. Miąższ W kapeluszu i w podstawie trzonu jasnofioletowy, w górnej części trzonu fioletowy, bez zapachu. Cechy mikroskopowe Zarodniki 9,5–11,5 × 5,5–7,0 μm, cytrynkowate, brązowe, grubo brodawkowane, silnie dekstrynoidalne. Cheilocystyd brak.
Występowanie i siedlisko Podano jego stanowiska tylko w Europie. W Europie Zachodniej i Środkowej jest częsty. Brak go w opracowanym w 2003 r. przez Władysława Wojewodę wykazie wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski, ale kilka jego stanowisk przytaczają T. Ślusarczyk i inni.
Naziemny grzyb mykoryzowy. Występuje w lasach liściastych, najczęściej pod bukami, ale także pod dębami, lipami i kasztanami. Preferuje gleby o dużej zawartości wapnia.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Zasłonakowate