Smithfield – obszar w centralnym Londynie, w północno-zachodniej części City of London. Jego przybliżone granice wyznaczają ulice: na północy, na zachodzie, Holborn Viaduct na południu; wschodnia granica jest bliżej niezdefiniowana.

Głównym obiektem w obrębie dzielnicy jest największy w Wielkiej Brytanii hurtowy targ mięsny . Znajdują się tu także kościół , będący pozostałością po XII-wiecznym klasztorze augustiańskim, oraz najstarszy londyński szpital – .

Historia W średniowieczu znajdowało się w tym miejscu trawiaste pole, położone tuż poza . Współczesna nazwa Smithfield powstała przez zniekształcenie staroangielskiej , oznaczającej gładkie, równe pole. Co najmniej od XII wieku regularnie odbywały się tu targi zwierzęce o znacznej renomie, przede wszystkim koni, ale także owiec, świń i bydła.

W 1123 roku ulokowany został tutaj klasztor augustiański oraz hospicjum poświęcone świętemu Bartłomiejowi. Dziesięć lat później król Henryk I nadał mnichom prawo organizowania dorocznego, trzydniowego jarmarku, , przychody z którego finansowały działanie klasztoru. Jarmark rozpoczynał się 23 sierpnia, w przededniu dnia świętego Bartłomieja. Tradycja kontynuowana była przez wiele wieków, także po przeprowadzonej w XVI wieku kasacie klasztorów. Pierwotnie na jarmarku odbywał się przede wszystkim handel tkaninami. Z czasem, zwłaszcza od XVII wieku, przekształcił się on w wydarzenie o charakterze rozrywkowym. Odbywały się na nim występy grup teatralnych, pokazy artystyczne, akrobacyjne, zapaśnicze i inne. Podczas trwania jarmarku nagminne były przypadki awanturnictwa i nieobyczajnych zachowań, w związku z czym po 1855 roku zaprzestano jego organizacji.

Bliskość stolicy sprawiała, że Smithfield było popularnym miejscem rozgrywania turniejów rycerskich, niejednokrotnie przy obecności panującego monarchy; w XIV wieku odnotowano w tym miejscu co najmniej trzy takie wydarzenia. Podczas powstania chłopskiego w 1381 roku Smithfield wyznaczono miejscem negocjacji między przywódcą powstańców Watem Tylerem a królem Ryszardem II. Odmowa delegacji powstańców do złożenia broni w obecności króla doprowadziła do utarczki, podczas której burmistrz Londynu, zasztyletował Tylera.

Co najmniej od XIV do XVII wieku Smithfield było jednym z kilku miejsc w Londynie, gdzie wykonywano publiczne wyroki kary śmierci. W 1305 roku stracony został tu przez powieszenie i poćwiartowanie szkocki bohater narodowy, William Wallace. W późniejszych latach przeprowadzano egzekucje osób oskarżanych o herezję, w tym licznych męczenników katolickich i protestanckich, a także domniemanych czarownic, przez spalenie na stosie oraz innymi metodami.

W XVII i XVIII wieku Londyn rozrósł się do tego stopnia, że Smithfield, uprzednio znajdujące się na jego rubieży, ze wszystkich stron otoczone było przez zabudowę miejską. W 1615 roku pole przekształcono w brukowany plac, doprowadzono kanalizację. Nadal regularnie odbywały się tu targi zwierzęce, głównie bydła. Mieszkańcy i właściciele sklepów wzdłuż ulic wiodących na targ skarżyli się na szkody wyrządzane przez zaganiane zwierzęta oraz warcholskie zachowanie towarzyszących im poganiaczy. Na placu targowym panowały złe warunki sanitarne; zalegały na nim w dużych ilościach odchody zwierzęce oraz wnętrzności i krew zarzynanych zwierząt. W 1855 roku zaprzestano sprzedaży żywych zwierząt, którą przeniesiono na nowo otwarty w Islington. W 1868 roku ukończono budowę hali targowej zaprojektowanej przez Horace'a Jonesa, w której mieści się od tej pory hurtowy targ mięsny .

Galeria

Uwagi

Przypisy

Kategoria:Dzielnice City of London