Georgio Catenazzi (pl. Jerzy Catenazzi) (ur. ok. 1640, zm. po 1686) – architekt urodzony w Morbio Inferiore koło Mendrisio w kantonie Tessyn jako syn Jana i Zuzanny.
Życiorys Pierwsza wzmianka o nim pochodzi z 1661 z terenu Niemiec. W 1662 wraz z bratem Andreą przybył do Polski, lecz już w 1663 pojawił się w Czechach. Ostatecznie, w 1664 został przyjęty jako czeladnik do poznańskiego cechu murarzy, a już rok później został mistrzem. W 1665 pojawiał się jeszcze w Niemczech, ale ostatecznie osiadł w Poznaniu, gdzie ożenił się z Marią Pigurzanką. Począwszy od 1669 kilkukrotnie pełnił funkcję starszego cechu. Około 1679 urodził mu się syn, Filip.
Początkowo pracował przy kościele bernardynów, początkowo pod kierunkiem Krzysztofa Bonadury Starszego, a następnie samodzielnie. Kontynuował on również prace nad budową kościoła karmelitów bosych i kościoła reformatów, gdzie nadzorował pracę syna dawnego mistrza, Krzysztofa Bonadury Młodszego. Jednocześnie z budowami w Poznaniu prowadził prace nad kościołem parafialnym w Łopiennie. W latach 1679–1680 kierował przebudową opactwa w Lądzie, do której powrócił w 1682 realizując projekt Józefa Szymona Belottiego. W przerwie nad pracą w Lądzie kierował wznoszeniem kościołów cysterskich w Przemęcie i Wągrowcu. W 1686 nadal prowadził prace w Lądzie, jest to jednak ostatni zapisek o nim.
Zobacz też Andrea Catenazzi (Andrzej) – brat Giovanni Catenazzi (Jan) – bratanek
Bibliografia Antoni Gąsiorowski, Jerzy Topolski (red.) Wielkopolski słownik biograficzny, Warszawa-Poznań 1983, PWN
Kategoria:Artyści związani z Poznaniem (I Rzeczpospolita) Kategoria:Polscy architekci barokowi Kategoria:Włoscy architekci Kategoria:Szwajcarscy architekci Kategoria:Architekci związani z Poznaniem Kategoria:Ludzie związani ze Złotowem