Maria Berta Borowska-Bayer z domu Rundo (ur. 17 lutego 1920Część źródeł podaje jako rok urodzenia 1921. w Warszawie, zm. 22 grudnia 2001 tamże) – polska dziennikarka.
Życiorys Córka Jerzego i Eugenii. Pochodziła z inteligenckiej, zasymilowanej, polskojęzycznej rodziny żydowskiej. W 1939 zdała maturę w XI Państwowym Żeńskim Gimnazjum im. Marii Konopnickiej przy ul. św. Barbary w Warszawie.
Podczas okupacji niemieckiej studiowała na tajnych kompletach polonistykę pod kierunkiem Witolda Doroszewskiego, Juliana Krzyżanowskiego, Wacława Borowego i Bogdana Suchodolskiego. Poznała wówczas Tadeusza Borowskiego. Była bohaterką jego opowiadań (na czele z „Pożegnaniem z Marią”).
24 lutego 1943 podczas próby zdobycia dokumentów dla koleżanki z klasy Irki, która uciekła z getta, wpadła w „kocioł” w mieszkaniu przy ulicy Grzybowskiej (nazajutrz w tym samym mieszkaniu aresztowano Borowskiego). Została zamknięta w więzieniu dla więźniów politycznych na Pawiaku. Stamtąd trafiła do KL Birkenau, gdzie przebywała jako Polka. Podczas półtorarocznego pobytu tamże chorowała między innymi na malarię i tyfus. Po pewnym czasie udało jej się nawiązać w obozie kontakt z przebywającym tam również Borowskim. Przeżyła m.in. dzięki otrzymywanym paczkom z żywnością. W styczniu 1945 została przetransportowana do KL Ravensbrück.
W końcowej fazie II wojny światowej wraz z innymi więźniami została ewakuowana do Szwecji w ramach zorganizowanej przez wiceprezesa Szwedzkiego Czerwonego Krzyża Folkego Bernadotte'a akcji tzw. białych autobusów, docierając do Malmö w ostatnich dniach kwietnia 1945. Po przejściu kwarantanny i rekonwalescencji pracowała jako niewykwalifikowana pielęgniarka w szpitalu w Jönköpingu, a następnie w szpitalu w Lundzie. W złożonych dla Polskiego Instytutu Źródłowego w Lundzie w lutym 1946 zeznaniach zadeklarowała wyznanie rzymskokatolickie, dystansując się także od poglądów komunistycznych w liście do Mieczysława Grydzewskiego z tego samego miesiąca. Od marca 1946 studiowała filozofię, slawistykę i romanistykę na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu w Lundzie.
W listopadzie 1946 wróciła do Polski, gdzie spotkała się z Tadeuszem Borowskim. W tym samym roku wzięli ślub. W lipcu 1951, kilka dni po urodzeniu córki Małgorzaty, Tadeusz Borowski popełnił samobójstwo. W 1953 ponownie wyszła za mąż za Jana Hipolita Bayera, lekarza, z którym w 1956 mieszkała w Sztokholmie.
Jako dziennikarka pracowała w „”, „Świecie i Polsce”, „Ty i Ja”. Między 1963 a 1973 rokiem była redaktorką naczelną „Ty i Ja”.
W latach 90. XX w. była zaangażowana w tworzenie Unii Wolności, z którą później zerwała, angażując się w działalność w środowiskach żydowskich.
Pochowana została na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Tadeusz Borowski Kategoria:Polscy dziennikarze prasowi Kategoria:Polscy redaktorzy naczelni Kategoria:Polscy Żydzi Kategoria:Więźniowie Pawiaka (okupacja niemiecka) Kategoria:Więźniowie KL Auschwitz Kategoria:Więźniowie KL Ravensbrück Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Urodzeni w 1920 Kategoria:Zmarli w 2001