Stanisław Lech Miklaszewski (ur. 14 października 1910 w Warszawie, zm. 2 czerwca 1992 tamże) – polski kompozytor, pianista i pedagog muzyczny.
Życiorys Syn Józefa „w 10 rocznicę Polski Ludowej za zasługi w pracy zawodowej”.. Ukończył XVIII Liceum Ogólnokształcące im. Jana Zamoyskiego w Warszawie, następnie podjął studia na Politechnice Warszawskiej, które jednak przerwał po dwóch latach. W latach 1927–1938 studiował grę na fortepianie u Zofii Buckiewiczowej w Konserwatorium Warszawskim, uzyskując dyplom pedagogiczny (1934) i wirtuozowski (1938). Od 1934 roku do wybuchu II wojny światowej był nauczycielem w Niższej Szkole Muzycznej im. Wiktora Chrapowickiego w Warszawie, występował także jako solista i akompaniator.
Aresztowany w 1940 roku przez Niemców, pół roku więziony był na Pawiaku. W latach 1941–1944 uczył w Szkole Muzycznej im. Karola Kurpińskiego i występował w kawiarni Bolesława Woytowicza „Salon Sztuki”, angażował się w tajne nauczanie. Przed wybuchem powstania warszawskiego wyjechał do Siedlec, gdzie po 1945 roku założył szkołę muzyczną w Domu Kultury i Sztuki i prowadził chór w Liceum im. Stanisława Żółkiewskiego.
Od 1946 roku dojeżdżał do Warszawy jako nauczyciel w Średniej Szkole Muzycznej, w 1947 roku przeprowadził się do Milanówka. W 1948 roku założył na Grochowie Publiczną Niższą Szkołę Muzyczną nr 54, w 1950 roku upaństwowioną i przemianowaną na Państwową Szkołę Muzyczną nr 3, gdzie do przejścia na emeryturę w 1973 roku wykładał i pełnił funkcję dyrektora. Po przejściu na emeryturę tworzył podręczniki dla szkół, uczestniczył w pracach konkursów pianistycznych dla dzieci, był konsultantem i nauczycielem Społecznych Ognisk Muzycznych.
Od 1947 roku współpracował z Polskim Radiem, tworząc kilkaset audycji muzycznych dla dzieci. Na potrzeby tych audycji powstało ponad tysiąc piosenek, z których część została wydana w 12 zeszytach przez Polskie Wydawnictwo Muzyczne pt. Piosenki radiowe na głos solo dla dzieci. Opracował kilkadziesiąt miniatur fortepianowych i piosenek dziecięcych. Wspólnie z Marią Kaczurbiną wydał podręcznik Nasze pierwsze nutki. Elementarz muzyczny (Kraków 1959).
Był mężem Lubuszy z Wołk-Łaniewskich (1910–2003). Jego synem jest krytyk muzyczny Kacper Miklaszewski.
Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera D-2-3,4).
Ordery i odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi (1954) Medal 10-lecia Polski Ludowej (1955) - Uchwała Rady Państwa z dnia 22 lipca 1955 r. nr 0/1367 - na wniosek Przewodniczącego Komitetu do Spraw Radiofonii „Polskie Radio”.
Nagrody
Nagroda Prezesa Rady Ministrów za twórczość dla dzieci (1957) Nagroda Ministra Kultury i Sztuki III stopnia za twórczość i upowszechnianie muzyki wśród dzieci (1969) Nagroda m. st. Warszawy za upowszechnianie kultury (1971)
Źródło:.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci XVIII Liceum Ogólnokształcącego im. Jana Zamoyskiego w Warszawie Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina Kategoria:Laureaci Nagrody Ministra Kultury i Sztuki (Polska Ludowa) Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Polscy kompozytorzy muzyki poważnej Kategoria:Polscy pedagodzy muzyczni Kategoria:Polscy pianiści klasyczni Kategoria:Urodzeni w 1910 Kategoria:Więźniowie Pawiaka (okupacja niemiecka) Kategoria:Zmarli w 1992