Jan Szczygieł (ur. 28 października 1902, zm. 24 czerwca 1991 w Braniewie) – major Wojska Polskiego, uczestnik I i II wojny światowej, odznaczony Orderem Virtuti Militari.

Życiorys mały|334x334px|Grób na cmentarzu przy ul. Elbląskiej Brał udział już w I wojnie światowej. W okresie międzywojennym służył w Wojsku Polskim. W latach 1927–1938 był instruktorem w Centrum Wyszkolenia Korpusu Ochrony Pogranicza. Po wybuchu II wojny światowej był dowódcą kompanii 134 pułku piechoty, stacjonującego w okolicach Łomży. Po klęsce kampanii wrześniowej, deportowany został do gułagu w Komijskiej Autonomicznej SRR, częstego obszaru deportacji na mapie radzieckiego systemu obozów (część ówczesnych obozów funkcjonuje do dziś jako więzienia lub kolonie karne). Pracował tam przy wyrębie lasu i spławie drzew. Gdy po ataku Niemiec na Związek Sowiecki w 1941 roku rozpoczęto formowanie polskich oddziałów, zgłosił się do rekrutacji. Dostał przydział do 1. Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki dowodzonej przez, wówczas pułkownika, Zygmunta Berlinga. Brał udział w bitwie pod Lenino, w czasie której doznał poważnych obrażeń prawej ręki oraz lewej nogi. Miał dużo szczęścia, iż trafił do szpitala w Moskwie. Po pobycie w nim został, z niepełnosprawną ręką, skierowany do dalszej służby wojskowej w Lublinie, tam objął funkcję instruktora, szkoląc młodych żołnierzy, dowodził kolejno kompanią i batalionem. W 1945 przyjechał do Olsztyna, na tzw. Ziemie Odzyskane. Służył w Wojskach Ochrony Pogranicza. Od 1947 mieszkał w Braniewie, wówczas przeszedł na emeryturę, pracując dalej, na ile pozwalało zdrowie, w miejscowych zakładachWeterani, Głos Wybrzeża. Dziennik Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, 16 września 1982, nr 182, s. 4.

W 1948 był przewodniczącym braniewskiego koła Związku Inwalidów Wojennych RP Okręgu OlsztyńskiegoGołota, Janusz Związek Inwalidów Wojennych RP w okręgu olsztyńskim w latach 1945–1950 Komunikaty Mazursko-Warmińskie 4, 399–424 2008.

Zmarł 24 czerwca 1991 roku. Pochowany został na cmentarzu komunalnym położonym przy ul. Elbląskiej. Nie miał rodzinyW 51. rocznicę zwycięstwa nad faszyzmem (P.B.) [w:] IKAT. Ilustrowany Kurier Terenowy, nr 20, 15.05.1996 r., s. 3. Odznaczenia Odznaczony został m.in.: Orderem Virtuti Militari Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski Krzyżem Walecznych Srebrnym Medalem „Zasłużonym na Polu Chwały”

Przypisy

Kategoria:Polacy w I wojnie światowej Kategoria:Majorowie ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Lenino (1943) Kategoria:Odznaczeni Orderem Virtuti Militari Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych Kategoria:Działacze środowisk kombatanckich Kategoria:Polscy zesłańcy w Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich Kategoria:Pochowani na cmentarzu przy ulicy Elbląskiej w Braniewie Kategoria:Urodzeni w 1902 Kategoria:Zmarli w 1991