Brunon Widuch (ur. 4 października 1929 w Świętochłowicach, zm. 17 sierpnia 2023) – polski inżynier, hutnik.

Życiorys Ukończył wydział ślusarsko-mechaniczny Gimnazjum Przemysłowego Huty Florian oraz wydział mechaniczny Państwowego Liceum Przemysłu Hutniczego w Nowym Bytomiu. W 1950 roku jako technik mechanik uzyskał Dyplom Przodownika Nauki i Pracy Społecznej od Szkolnej Komisji Rekrutacyjnej (uprawniał on do wstąpienia na studia wyższe bez egzaminu). W latach 1950–56 studiował w Gliwicach na Politechnice Śląskiej, na wydziale mechanicznym. Zdobył tytuł mgr inż. mechanika. Jako absolwent wyższych studiów technicznych (specjalizacja I stopnia; maszyny i urządzenia kuźnicze i walcownicze, specjalizacja II stopnia; maszyny i technologia przeróbki plastycznej) podjął pracę w Hucie Batory w Chorzowie.

Pracował na różnych stanowiskach, jak;

kierownik utrzymania ruchu walcowni blach grubych, zastępca głównego mechanika Huty, główny inżynier do spraw energomechanicznych, przewodniczący komisji ds. oceny projektów wynalazczości.

Brał udział w uruchamianiu nowych urządzeń na wszystkich wydziałach produkcyjnych a przy modernizacji kontrolował podejmowane decyzje zakupowe dot. urządzeń do bezpośredniej produkcji. Reprezentował Hutę Batory w czasie negocjacji z partnerami w kraju i za granicą. Współorganizował konferencje naukowe krajowe i międzynarodowe. Zrealizowano ponad 100 jego usprawnień racjonalizatorskich. Pisał i publikował teksty z historii hutnictwa oraz przemysłu ciężkiego na Śląsku. Był współautorem monografii „Huta Batory” z 1993 roku. Uprawiał turystykę górską w Beskidach i turystykę wysokogórską w Tatrach oraz kajakarstwo, żeglarstwo i narciarstwo. Spoczywa na cmentarzu parafii św. Jadwigi w Chorzowie.

Praca społeczna Działał w Stowarzyszeniu Inżynierów i Techników Przemysłu Hutniczego (członek honorowy SITPH). Od 1977 roku członek Komisji Historii i Ochrony Zabytków Hutnictwa przy Zarządzie Głównym SITPH (od 1996 zastępca przewodniczącego).

Odznaczenia i nagrody

Odznaczenia państwowe;

1968 Srebrny Krzyż Zasługi, 1977 Złoty Krzyż Zasługi, 1984 Medal 40-lecia PRL, 1985 Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski.

Odznaki i medale branżowe, m.in.;

Ligi Obrony Kraju, Ligi Ochrony Przyrody, Naczelnej Organizacji Technicznej (w 1987 srebrna odznaka NOT, w 1992 złota odznaka NOT), Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przemysłu Hutniczego (w 1981 srebrna odznaka SITPH, w 1983 złota odznaka SITPH, w 1998 medal im. Stanisława Staszica). Ministra Kultury i Sztuki Rzeczypospolitej Polskiej (w 1995 srebrna odznaka za opiekę nad zabytkami, w 1999 złota odznaka za opiekę nad zabytkami).

Odznaki Honorowe, m.in.;

Huty Batory, województwa katowickiego, Ministerstwa Energetyki, Miasta Chorzowa, województwa śląskiego.

Publikacje

Przypisy

Kategoria:Urodzeni w 1929 Kategoria:Ludzie urodzeni w Świętochłowicach Kategoria:Ludzie związani z Chorzowem Kategoria:Absolwenci Politechniki Śląskiej Kategoria:Polscy inżynierowie mechanicy Kategoria:Polscy hutnicy Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 40-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Zmarli w 2023