Gniazdownik – osoba pełnoletnia, jednakże odraczająca lub nie wyrażająca woli usamodzielnienia od rodziców. Gniazdownika określa się czasem mianem „półdorosłego”, czyli osoby, która jest już fizycznie i prawnie dorosła, ale wciąż pozostaje zależna od rodziców pod względem mentalnym lub finansowym.
Według innej definicji gniazdownikiem jest osoba w wieku 25-34 lata mieszkająca z rodzicami, nieposiadająca współmałżonka i niebędąca sama rodzicem. Populacja gniazdowników nie obejmuje osób rozwiedzionych oraz wdowcówK. Peszat, M. Cybulska, E. Murawska, G. Nowakowska, in: Generation of Young Adults Living with
their Parents in Poland, red. A. Cacko, Warsaw 2021, p. 9..
Pojęciem tym – w znaczeniu odnoszącym się do ludzi – po raz pierwszy posłużył się T. SzlendakT. Szlendak, Socjologia rodziny. Ewolucja, historia, zróżnicowanie, Warszawa 2010, s. 180.. Pojęcie to ma charakter potoczny i zostało zaczerpnięte z nauk przyrodniczych.
Brakuje ustawowej definicji tego pojęcia. W naukach prawnych o gniazdownikach jako pierwsza wspomniała D. WybrańczykD. Wybrańczyk, Czy prawo powinno zajmować się zjawiskiem gniazdownictwa? (prolegomena), Państwo i Prawo 2024, nr 1, s. 93; https://www.pap.pl/aktualnosci/mlodzi-dorosli-ktorzy-wciaz-nie-wyfruneli-ze-swoich-rodzinnych-gniazd-robia-z-przymusu..
Podobnego rodzaju pojęcia funkcjonują w innych krajach, np. hotel mama - pojęcie ironicznie określające ciągłe wykorzystywanie rodziców przez dorosłe dzieci mieszkające z nimi. We Włoszech - bamboccioni. W Wielkiej Brytanii – boomerang kids (dzieci bumerangi), w Niemczech – Kidults (dorosłe dzieci), w Japonii – parasaito shinguru (pasożytujący singiel)B. Majerek, Młody prekariat, czyli codzienna niepewność, Wrocław 2017, s. 99-100..
Z pojęciem gniazdownika wiąże się zjawisko "gniazdownictwa", czyli długotrwałego zamieszkiwania młodych dorosłych z rodzicami.
Przypisy
Kategoria:Socjologia i antropologia rodziny