Robert Louis Alfred Saxton (ur. 8 października 1953 w Londynie) – brytyjski kompozytor.
Życiorys Zaczął komponować w wieku 6 lat. W latach 1962–1970 pobierał prywatnie lekcje u Benjamina Brittena. Od 1970 do 1974 roku był uczniem Elisabeth Lutyens. Kształcił się także u Robina Hollowaya na Cambridge University (1972–1975) oraz u Roberta Sherlawa Johnsona na Uniwersytecie Oksfordzkim (1975–1976). Od 1979 roku był wykładowcą Guildhall School of Music and Drama w Londynie, gdzie od 1990 roku kierował wydziałem kompozycji. Od 1985 do 1986 roku jako stypendysta Fulbrighta przebywał na Princeton University. W 1992 roku uzyskał na Uniwersytecie Oksfordzkim tytuł doktora. W 1999 roku został adiunktem w Worcester College.
Otrzymał I nagrodę na Konkursie Kompozytorskim Fundacji Gaudeamus (1975).
Twórczość Język dźwiękowy Saxtona oparty jest na dodekafonii, kompozytor stosował także precyzyjne operowanie materią dźwiękową, nawiązujące do aleatorycznej twórczości Witolda Lutosławskiego i Pierre’a Bouleza. Elementy systemu dwunastodźwiękowego przełamywał elementami tonalnymi i modalnymi, wprowadzał też układy rytmiczne wzorowane na twórczości Oliviera Messiaena. W kompozycjach pisanych w latach 80. zbliżył się do stylu Benjamina Brittena, zaczął też stosować nawiązania do muzyki staroangielskiej (John Dunstable, Thomas Tallis, William Byrd). Ważną rolę w twórczości Saxtona odgrywają nawiązania literackie, szczególnie o charakterze metafizycznym.
Wybrane kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Kategoria:Brytyjscy kompozytorzy Kategoria:Urodzeni w 1953 Kategoria:Ludzie urodzeni w Londynie Kategoria:Stypendyści Fulbrighta