Alfred Mendelsohn (ur. 17 lutego 1910 w Bukareszcie, zm. 9 maja 1966 tamże) – rumuński kompozytor.
Życiorys W latach 1927–1931 studiował w Akademie für Musik und darstellende Kunst w Wiedniu u Franza Schmidta i Josepha Marxa (kompozycja) oraz Egona Wellesza i Roberta Lacha (historia muzyki). Od 1931 do 1932 roku był uczniem Mihaila Jory w Konserwatorium Bukareszteńskim. Od 1932 do 1936 wykładał harmonię w konserwatorium im. Egizio Massiniego w Bukareszcie, następnie od 1936 do 1940 roku był dyrektorem tej uczelni. Od 1946 do 1955 roku pełnił funkcję dyrektora muzycznego Opery Narodowej w Bukareszcie. W latach 1949–1966 wykładał kontrapunkt i kompozycję w Konserwatorium Bukareszteńskim. Był członkiem jury IV Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina (1949).
Był sekretarzem (1946–1949 i 1954–1963) oraz wiceprzewodniczącym (1963–1966) związku kompozytorów rumuńskich. W 1946 roku otrzymał nagrodę im. Enescu.
Twórczość W początkowym okresie swojej twórczości pozostawał pod wpływem niemieckiej muzyki późnoromantycznej. Po 1945 roku dążył do stworzenia nowego stylu narodowego, sporadycznie sięgając jednak po materiał folklorystyczny, przejawiając skłonność do polifonii i dużych form dramatycznych. W utworach wokalno-instrumentalnych eksponował tematykę narodową i rewolucyjną, dążąc do monumentalizmu formy. Pod koniec życia zaczął czerpać z niektórych nowszych środków stylistycznych, nie wykraczając jednak poza tradycyjne formy.
Wybrane kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Kategoria:Rumuńscy kompozytorzy Kategoria:Urodzeni w 1910 Kategoria:Zmarli w 1966 Kategoria:Ludzie urodzeni w Bukareszcie Kategoria:Jurorzy Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina