Ion Nonna Otescu (ur. 15 grudnia 1888 w Bukareszcie, zm. 25 marca 1940 tamże) – rumuński kompozytor i dyrygent.
Życiorys W latach 1903–1907 studiował w konserwatorium w Bukareszcie u Dumitru Kiriaca-Georgescu (teoria) i Alfonso Castaldiego (kompozycja). Od 1908 do 1912 roku przebywał w Paryżu, gdzie kształcił się w Schola Cantorum u Vincenta d’Indy’ego oraz w Konserwatorium Paryskim u Charles’a-Marie Widora. Po powrocie do kraju był od 1913 roku wykładowcą konserwatorium w Bukareszcie, a od 1918 roku także jego dyrektorem. Od 1920 roku pełnił funkcję wiceprezesa Societatea Compozitorilor Români. Dyrygował orkiestrą Teatru Narodowego (1921–1939) i Filharmonii (1927–1940) w Bukareszcie. Był współzałożycielem czasopisma „Muzica” (1916).
Otrzymał nagrodę im. Enescu (1913) i nagrodę państwową (1928).
Tworzył w idiomie impresjonistycznym, z wykorzystaniem elementów rumuńskiego folkloru muzycznego.
Ważniejsze kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Kategoria:Rumuńscy kompozytorzy operowi Kategoria:Rumuńscy dyrygenci Kategoria:Urodzeni w 1888 Kategoria:Zmarli w 2002 Kategoria:Ludzie urodzeni w Bukareszcie